«Ελάτε ν’ αποσπερίσουμε!» Πόσο όμορφη λέξη… Μυρίζει φούλι απ’ τη γλάστρα της αυλής κι αύρα θαλασσινή. Έχει γεύση βανίλιας κι άγγιγμα αγάπης κάτω απ’ τον Αποσπερίτη.