Κάτω από τη μηλιά είναι ένας σωρός από κόκαλα * Κάπου θερίζουν κάπου γνέθουν κάπου κάνουν πόλεμο κάπου κοιμούνται * Στιβαρό μου κορμί τι από ’σε θα μένει ορθό σαν θα περνώ της θάλασσας τη λήθη