Μια ανάσα είναι η ζωή...

Τα μεσάνυχτα ένας από αυτούς είναι νεκρός...

Το 1592 ο Σαίξπηρ ήταν 29 ετών και είχε αρχίσει ήδη να γίνεται γνωστός στο κοινό με τα πρώτα του θεατρικά έργα, όταν στο Λονδίνο ενέσκηψε επιδημία βουβωνικής πανώλης και τα θέατρα έκλεισαν επ’ αόριστον...

Οι γάτες δεν έχουν ανάγκη τη φιλοσοφία...

Με πέντε ιστορίες ― οι τρεις εμπνευσμένες από ιαπωνικούς θρύλους― που βάζουν φωτιά στη φαντασία, κινούνται μέσα σε υπερφυσικούς κόσμους και ξεσηκώνουν το συναίσθημα, σας συστήνουμε το Λευκάδιο Χερν...

ΓΡΑΜΜΕΝΑ μεταξύ 1913-1915 για τη σοσιαλιστική εφημερίδα Daily Herald, τα τρία κείμενα που συγκροτούν τη συλλογή Ουτοπία τοκογλύφων και άλλα δοκίμια αποτελούν ένα έξοχο δείγμα του θάρρους, του χιούμορ και της «ηρωικής ταπεινότητας» με τα οποία ο συγγραφέας ανέτεμνε την ανοησία της οικονομικής και πολιτιστικής ζωής του καιρού του...

Μία γυναίκα γνωρίζει τυχαία τον μέλλοντα σύζυγό της σ’ ένα αεροδρόμιο...

Ένα άστρο που απειλεί να καταστρέψει τον πλανήτη γη ολοσχερώς κι ένα κρυστάλλινο αβγό που δίνει την ευκαιρία σε ένα παλαιοπώλη να ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας µε έναν άλλο κόσµο, δύο πρωτόγονοι άνθρωποι που παλεύουν να επιζήσουν σε έναν κόσµο άγριο, δύο µελλοντικοί άνθρωποι που παλεύουν να επιζήσουν σε ένα κόσµο αγριότερο και ένας αθέλητος θαυµατοποιός...

Εξαιτίας κάποιων ιστορικών συγκυριών αλλά και πολιτικών χειρισμών από πλευράς ενός «προοδευτικού» πολιτικού κινήματος, έχει επιβληθεί Ποτοαπαγόρευση σε όλη την Αγγλία...

Πριν χαθούν τα πουλιά: Μια ωδή στους άγριους τόπους και τα πλάσματα που τώρα απειλούνται, και μια επική ιστορία για τη δυνατότητα της ελπίδας πέρα από κάθε πρόβλεψη...

Ποτέ δεν μιλάμε σε αγνώστους στο τρένο...

Η Σόνια Χέινς, κόρη του Τζακ και της Μέρι, ξέρει πως η μητέρα της καταγόταν από την Ισπανία, αλλά δεν πρόλαβε ποτέ να τη γνωρίσει καλά, καθώς την έχασε σε πολύ νεαρή ηλικία από σκλήρυνση κατά πλάκας...

Πέντε αριστοτεχνικά γραμμένες ιστορίες, από έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς παγκοσμίως, στις οποίες η μουσική αποτελεί έναν ολοζώντανο χαρακτήρα...

ΑΒΕΛ (σηκώνεται): Κάιν! Τι πας να κάνεις; ΚΑΪΝ: Να συντρίψω χάµω τον άθλιο κόλακα των σύννεφων, τον καπνώδη προάγγελο των ανόητων προσευχών σου – τον βωµό σου, µε το αίµα των αµνών και των εριφίων, που ταΐστηκαν µε γάλα, για να πνιγούν στο αίµα...

Στα ποιήματα του Ώντεν ο κόσμος μας χαρακτηρίζεται από αντιθέσεις, όπως αυτή ανάμεσα στη λογική που επιβάλλει η αναγκαιότητα και στο συναίσθημα που την αρνείται...