Το Σταμάτα & Άκου – Μέρος Τρίτο, είναι μια συλλογή ποιητικής πρόζας βαθιά βιωματική, γραμμένη στα όρια της μνήμης, της απώλειας και της καθημερινής επιβίωσης...

Πες μου ένα παραμύθι...

Μπορεί άραγε ένα μικρό σκυλί, που ζει σε ένα αγρόκτημα με άλλα ζώα, να έχει μεγάλες ανησυχίες; Η Φρίντα, η μικρή σκυλίτσα της ιστορίας, θέλει να είναι ελεύθερη...

Ένας μικρός ήρωας που κουβαλάει όλη την αλήθεια του σημερινού κόσμου χωρίς να κουβαλάει τίποτα...

Τα μεσάνυχτα, ένα ανήσυχο πλήθος έχει μαζευτεί στη σκοτεινή παραλία για να παρακολουθήσει τη ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΚΟΛΑΨΗ...

Είμαι μια γυναίκα μοντέρνα...

Τὰ ὅρια τοῦ κόσμου ῎Ακου...

Ίσως, όμως, εντέλει η μαγεία της γραφής να έγκειται και στο αβέβαιο της καινούριας ανακάλυψης και αποκάλυψης, αυτού της αυθεντικής μαρτυρίας της γραφής που προκύπτει, που γεννιέται αβίαστα από την ανάγκη της καταγραφής, της εξομολόγησης, της έκφρασης, που μπορεί να ξεπερνά ή να ανατρέπει το στεγανό της ρεαλιστικής οπτικής αναπαράστασης του κόσμου και να τον ερμηνεύει προσεγγίζοντας άλλα βάθη, πλάτη και αντιληπτικά ή αισθαντικά πεδία, υποκειμενικά εκλαμβανόμενα και, ίσως κάποιες φορές, εντελώς υπερβατικά...

«Η Τελευταία Περιπέτεια του Φιλούμενου Φρίξου», διάβασε ψιθυριστά η Ιόλη αφήνοντας τα δάχτυλά της να νιώσουν τα ανάγλυφα γράμματα του τίτλου...

Ο ήρωας αφηγητής της νουβέλας του είναι ένας επιθεωρητής αποκομιδής σκυβάλων μιας πόλης, που αποφάσισε, με διαυγή και αμετάκλητη σιγουριά, να τερματίσει στη ζωή του χωρίς κάποιο σημαντικό λόγο π...

Σε πόσους βαθμούς ψύξης συντηρείται το πτώμα ενός πρωθυπουργού; Τι συζητά το άγαλμα ενός Καταλανού ποιητή με ένα κορίτσι από την Αθήνα; Γιατί η οικονόμος του μουσείου της Βαρκελώνης έχει εμμονή με τους μαζικούς τάφους του Φράνκο και τον Ισπανικό Εμφύλιο; Πώς ξεχωρίζεις μια αληθινή είδηση από μια ψευδή; Διεφθαρμένοι πολιτικοί, ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι, μετέωροι έφηβοι και πληρωμένοι δολοφόνοι πρωταγωνιστούν σε ένα πολιτικό θρίλερ με έντονα στοιχεία σαρκασμού και ψήγματα μαγικού ρεαλισμού...

Οι τρεις νουβέλες του βιβλίου φέρουν κατά διαδοχική σειρά τους τίτλους «Άραχθος», «Η συνάντηση» και «Ο μετανάστης»...

Μόλις χάσεις το σήμα νιώθεις τη μαύρη χοάνη να σε τραβά σαν μαγνήτης να σε μεταφέρει σε κρησφύγετο αθώας συνείδησης ξεπερασμένης συχνότητας για τέτοιες ταχύτητες...

Ρωγμές, κλυδωνισμοί και ασυνέχειες, μέρος αναπόσπαστο της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι φυσικό να βρίσκουν ποιητική διέξοδο, ιδιαίτερα όταν συμβαίνουν ξαφνικά και πολλές φορές χωρίς αναστρέψιμη δυνατότητα...

«Η ζωή δεν γυρίζει ποτέ πίσω τότε που όλα ήταν ολόκληρα...