Πόσα μπορούν να ειπωθούν με λίγες λέξεις… Πόσα μπορούν οι λέξεις να ζωγραφίσουν… Ποια εξαίσια μουσική μπορεί να εμπνεύσει ένας στίχος… Κι όμως, πολλά είναι εκείνα που μπορεί ο νους να δημιουργήσει διαβάζοντας ένα ποίημα...

Στις περιπλανήσεις στη χώρα του φωτός και του γαλάζιου, σημειωματάριο γίνεται η ίδια η θάλασσα, η πένα μεταμορφώνεται σε νησίδες και τα γράμματα σε καθαρό φως...

Αρκεί μόνο μια βαθιά...

Σκουριά και ασήμι είναι η ζωή του καθενός φτιαγμένη από γυναικείο εκμαγείο...

Δεν υπάρχει ανάγκη να επιστρέψει κανείς σε παλιές μνήμες, ούτε να διασχίσει αρχεία και κληρονομημένα τοπία σκέψεων για να συναντήσει την ποίηση...

Μικρή δροσοσταλίδα π...

Κι όταν περάσουν οι καιροί...

Η ποίησή μου πηγάζει από ερεθίσματα που προκαλούνται από βαθιά συγκίνηση, η οποία με διεγείρει να περιγράψω εμπειρίες και γεγονότα της ζωής μου...

Αβάσταχτη η θλίψη να ζούμε πίσω από τις θολές σκιές των ξένων...

Στον ασφυκτικό κλοιό ενός μικρόκοσμου που ο Άγης καλείται να γνωρίσει και να υπηρετήσει, η ζωή του αλλάζει ξαφνικά και μετατρέπεται σε θρίλερ...

Δυο ταξίδια, μια ζωή και μια υπόσχεση που έμεινε μετέωρη...

Μπορούν δύο φλιτζάνια καφέ να μας γυρίσουν στο παρελθόν, ώστε να κλείσουμε τις ανοιχτές μας υποθέσεις που πονάνε ακόμα; Δύο παιδικές φίλες, γειτόνισσες και αντίζηλες, η Θοδώρα και η Χρύσα, στα πενήντα τους περίπου, ξαναβρίσκονται τυχαία μέσα σ’ ένα από τα τουριστικά πλοία του Βοσπόρου...

Στο Παρίσι του 16ου αιώνα, τη Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου, ένα εννιάχρονο αγόρι γίνεται μάρτυρας της αναίτιας δολοφονίας των γονιών του, αλλά και αμέτρητων αιματηρών εγκλημάτων στο όνομα του Θεού...

Τι χωράει σε μια πολυκατοικία που στέκει στη σκιά του Λυκαβηττού από την εποχή του Γεωργίου Β΄; Σίγουρα όχι μόνο έπιπλα αντίκες και παλιά μωσαϊκά...

Τέσσερις φίλοι, μια χαμένη κοπέλα και ένα άσυλο που μοιάζει να αναπνέει στο σκοτάδι...