Σε αυτές τις ιστορίες, άνθρωποι συνηθισμένοι –ένας άντρας μπροστά σε ένα ΑΤΜ, κάποιος που κοιτά τον εαυτό του στον καθρέφτη του μπάνιου, μια οικογένεια γύρω από ένα τραπέζι, ένας ένοικος σε μια πολυκατοικία του κέντρου– βρίσκονται αντιμέτωποι με μικρές ρωγμές της ύπαρξης...

Άνθρωποι...

Αυτό το βιβλίο δεν μιλά για σχέσεις...

Τι μπορεί να δει από το παράθυρό του ένας άνθρωπος που μια κακιά στιγμή και ένα μόνιμα εχθρικό περιβάλλον τον έχουν καταδικάσει σε κατ’ οίκον περιορισμό; Ο Τάσος Βιζικίδης απαντά, τα πάντα: μπορεί να δει τον κόσμο να υπάρχει, να αλλάζει, να συντρίβεται και να ξαναζεί...

Πώς γεννιούνται οι λέξεις που η μοίρα το ’χει γραμμένο να γίνουν βιβλίο; Πότε αρχίζει για τους ποιητές η «άλλη» ζωή, η μυστική και αθέατη; Ποια είναι η βαθύτερη σχέση ανάμεσα στον έρωτα και τη γραφή; Στήνονται γέφυρες και περάσματα ή μόνο σύνορα, εμπόδια και απαγορεύσεις; Τα οχτώ πρόσωπα αυτού του βιβλίου, που είδαν το αίμα τους να μεταμορφώνεται σε μελάνι, χαράζουν τη δική τους εκδοχή: η ομηρική Ναυσικά, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Τζέιμς Τζόις, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο Τόμας Μαν, ο Κωστής Παλαμάς, ο Νίκος Καζαντζάκης, η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ...

Δεν είναι απλώς μια συλλογή ιστοριών...

Όλοι έχουν το δικαίωμα στην ατυχία...

-

«– Τι γιατί, παιδί μου; Εσύ δεν ξέρεις μερικά πράματα! Για να δραπετεύσεις, πρέπει να ’χεις την άδεια του Κόμματος, γιατί, τι νομίζεις; Για καθέναν που το σκάει σφίγγουν τα λουριά στη φυλακή! Εσύ, δηλαδή, ελεύθερο πουλί και οι άλλοι, οι σύντροφοί σου, στην απομόνωση; – Ναι, καλά, το καταλαβαίνω...

Στη συλλογή διηγημάτων Μικροαστικές Νευρώσεις, ο ψυχολόγος και συγγραφέας Νίκος Βασάλος χρησιμοποιεί την επαγγελματική του οξυδέρκεια για να στήσει λογοτεχνικές παγίδες στους ήρωές του...

Ένα κλασικό βιβλίο γεμάτο “στοιχειωμένα” διηγήματα δια χειρός του σπουδαίου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη! Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο κοσμοκαλόγερος, δημιουργεί το πλούσιο σε μέγεθος και αξία ηθογραφικό του έργο ζώντας σε στενή επαφή με τους ανθρώπους τόσο της πολυπληθούς πρωτεύουσας, όσο και με τους κατοίκους της κλειστής τοπικής κοινωνίας της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Σκιάθου...

Κάθε στιγμή, σε κάθε γωνιά του κόσμου, όσο εγώ και εσύ χαζολογάμε και γελάμε και κοιμόμαστε και ξυπνάμε, κάποιος άνθρωπος ζει κάτι μεγάλο ή κάτι μικρό, κάτι που θα του αλλάξει τη ζωή και κάτι που θα τον πληγώσει και κάτι που θα τον χαροποιήσει και κάτι καινούργιο και κάτι που υπομένει κάθε μέρα και κάτι που ανέχεται και κάτι ακόμα...

Ένα κοριτσάκι πασχίζει να καταλάβει τον θάνατο και τα καμώματά του...

Στο «Απέξω» ο Αχιλλέας ΙΙΙ ακροβατεί πάνω στη λεπτή γραμμή που χωρίζει –και ταυτόχρονα συνδέει– το «εντός» και το «εκτός» παρουσιάζοντας ιστορίες με πρωταγωνιστές ανθρώπους οι οποίοι ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας και, ανεξαρτήτως αν θέτουν εαυτόν σε κοινή θέα κυκλοφορώντας στους δρόμους ή αν κρύβονται στις σκοτεινές πτυχές της πόλης, εκπέμπει ο καθένας το δικό του μοναδικό μήνυμα σε μια συχνότητα που συνήθως δεν γίνεται αντιληπτή...

Ο Νικολός είναι ο ξεριζωμένος, ο μέτοικος, λόγω των πολιτικών φρονημάτων του ...