Ο Ιβάνοφ είναι το πρώτο έργο του Άντον Τσέχοφ, με κεντρικό θέμα τη ζωή των ανθρώπων μέσα στην πλήρη της παραδοξότητα, τη γελοιότητα, τη θλίψη και την ακατανίκητη δύναμή της...

Ο Ντοστογιέφσκι τοποθετεί στο κέντρο της αφήγησης έναν άνδρα-αφηγητή, που μονολογεί πάνω από το άψυχο σώμα της γυναίκας του...

Εδώ προσπαθούμε να προσελκύσουμε ξένο κεφάλαιο στην πατρίδα των προγόνων μας… Κι εμείς, αντί να στηρίξουμε τον ξένο επενδυτή, πάμε να ξεκοιλιάσουμε το βασικό κεφάλαιο! Επιτρέπεται αυτό; Κανείς λογοτέχνης δεν σκάλισε βαθύτερα την ανθρώπινη ψυχή από τον Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, όμως ο μέγας Ρώσος δεν αρκούνταν μόνο σ’ αυτό και η απόδειξη είναι διηγήματα όπως ο Κροκόδειλος...

Τρεις κλασικές ιστορίες του Νικολάι Γκόγκολ για τη μοναξιά, την τρέλα και τον παραλογισμό της κοινωνίας...

Μερικά έργα δεν γράφονται...

Όταν η πραγµατικότητα αρχίζει να λιώνει και η φαντασία παίρνει το πάνω χέρι, γεννιέται η πιο επικίνδυνη µορφή αλήθειας: αυτή που βλέπει κανείς µέσα από µάτια διαταραγµένα...

Ο Γκόγκολ δεν είναι απλώς ένας σπουδαίος συγγραφέας...

Η ΣΥΝΕΣΤΑΛΜΕΝΗ

Σε αυτό το συναρπαστικό βιβλίο περιγράφεται η ζωή τριών ζευγαριών. Ο καθηγητής Στάσωφ και η Τατιάνα Αμπρικόσοβα είναι οι φανταστικοί ήρωες.

Ο νεαρός αριστοκράτης Λεφ Νικολάγιεβιτς Τολστόι κατατάσσεται εθελοντής στον ρωσικό αυτοκρατορικό στρατό στον Καύκασο και γοητεύεται από την πολεμική φήμη, την ακλόνητη θέληση και την υπερήφανη ακαμψία του Αβάρου φύλαρχου Χατζη-Μουράτ, ενώ δεν αποχωρίζεται ποτέ τα τετράδιά του...

"Νομίζω πως θα έρθει καιρός που τα έργα του Γκόρκη θα τα λησμονήσουν, αλλά τον Γκόρκη είναι ζήτημα αν θα τον λησμονήσουν κι ύστερα από χίλια χρόνια", γράφει ο Τσέχοβ σ ένα γράμμα του το 1903....

Στο μυθιστόρημα "Η μάνα", ο Μαξίμ Γκόρκη απεικονίζει για πρώτη φορά στη λογοτεχνία την πάλη του επαναστατικού προλεταριάτου για το σοσιαλισμό, κάτω από την καθοδήγηση του κόμματος της εργατικής τάξης, και τη γέννηση του νέου ανθρώπου μέσα σε αυτόν τον αγώνα....

Η νουβέλα "Ο θάλαμος αρ. 6" αποτελεί μια τομή στην πνευματική και λογοτεχνική εξέλιξη του Τσέχοφ. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ρούσκαγια Μισλ το Νοέμβριο του 1892.

Οι ήρωες του Ντοστογιέβσκη είναι "υδραργυρικοί", "προεξέχουν" απ το περιβάλλον τους, με την τραγικότητα ή με την όποια άλλη ιδιαιτερότητά τους - ακόμα και με την γελοιότητα....

Αν μου έλεγαν ότι όσοι είναι σήμερα παιδιά, θα διάβαζαν το βιβλίο μου μετά από είκοσι χρόνια, ότι θα συγκινούνταν, θα θέλγονταν και ότι θα ερωτεύονταν τη ζωή που υπάρχει μέσα σε αυτό, τότε θα του αφιέρωνα όλο μου το Είναι και όλες μου τις δυνάμεις....