Μερικά έργα δεν γράφονται...

Όταν η πραγµατικότητα αρχίζει να λιώνει και η φαντασία παίρνει το πάνω χέρι, γεννιέται η πιο επικίνδυνη µορφή αλήθειας: αυτή που βλέπει κανείς µέσα από µάτια διαταραγµένα...

Ο Γκόγκολ δεν είναι απλώς ένας σπουδαίος συγγραφέας...

Στο πρώτο πεζογραφικό έργο του Νικολάι Γκόγκολ, στις ιστορίες που συνέλεξε ο μελισσοκόμος Ρούντι Πάνκο, το λαϊκό παραμύθι συναντά την τραγωδία, το χιούμορ συμπορεύεται με τον σκοτεινό θρύλο, το βλάσφημο εμπαίζει το ιερό, η λαϊκή γλώσσα αναμετριέται με την υψηλή λογοτεχνία, η πραγματικότητα μπλέκεται με το φανταστικό και η κωμωδία εναλλάσσεται με τον τρόμο...

Ποτέ άλλοτε οι δεκαετίες του 1990 και του 2000 δεν αποδόθηκαν με τέτοια ακρίβεια, σκληρότητα και τρυφερότητα...

Ο Κρζιζανόφσκι δημιουργεί ένα ιδιόμορφο φανταστικό σύμπαν, τρυφερό και γκροτέσκο, γεμάτο παραδοξότητες, φιλοσοφικό χιούμορ και ειρωνεία...

Το αφήγημα του Λ...

Το βιβλίο περιέχει τ...

Ορισμένα βιβλία διαθέτουν μια μοναδική ιδιότητα: γίνονται ανοιχτά παράθυρα για την εποχή τους, τις ψυχές και τις σκέψεις των ανθρώπων...

-

Ένας κυνηγός, μάρτυρας ενός φρικιαστικού εγκλήματος, ένας χαφιές αναρχικός, μια γυναίκα δηλητήριο, ένας νευρασθενής μαθηματικός και ένας αεροπόρος σε πορεία πτώσης συναντιούνται στην παρούσα έκδοση, προκειμένου να μας ανοίξουν την πόρτα στη σκοτεινή πλευρά του κόσμου τού Αλεξάντρ Γκριν, του Ρώσου Έντγκαρ Άλαν Πόε, όπως μεταξύ άλλων, τον έχουν αποκαλέσει...

Μια μοναδική, τρυφερή Χριστουγεννιάτικη ιστορία όπου ο σιδεράς Βακούλα στην αγωνιώδη προσπάθειά του να κερδίσει την καρδιά της πανέμορφης Οξάνα, πολεμά με τον διάβολο, τους δαίμονες και την κακιά μάγισσα, φτάνει μέχρι την Αγία Πετρούπολη, στο μυθικό παλάτι της Μεγάλης Αικατερίνης, και γοητεύοντας την τρομερή τσαρίνα, δέχεται, από τα ίδια της τα χέρια, το δώρο που τη νύχτα των Χριστουγέννων θα χαρίσει στην αγαπημένη του...

Ακόμη κι αν καταφέρουμε να νιώσουμε, να καταλάβουμε και να μελετήσουμε το σώμα μας, η ψυχή εντούτοις αρνείται τους ορισμούς...

Κάθε πρωί, μετά τη λειτουργία, ο πατήρ Ιγνάτιος πήγαινε στο καθιστικό, έριχνε το βλέμμα του στο άδειο κλουβί και στο γνώριμο σκηνικό του δωματίου, καθόταν στην πολυθρόνα, έκλεινε τα μάτια και άκουγε το δωμάτιο να σωπαίνει...

Ο ερημίτης Φεδόρ Κουζμίτς αναφάνηκε στη Σιβηρία στα 1836 και πέθανε στα 1864...