ΙΔΑΣ – ΙΩΝ ΣΤ...

«Στο συγγραφικό αυτό πόνημα ο συγγραφέας με πολύ επιμέλεια, υπομονή, κόπο αλλά κυρίως αγάπη για το μοναστήρι, συνέλεξε, τακτοποίησε και ταξινόμησε όλα τα ιστορικά στοιχεία που αφορούν την πολυχρόνια παρουσία και προσφορά της ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Γιαννωτών, ώστε όλοι μας να έχουμε ένα ολοκληρωμένο ιστορικό έργο και πολύτιμο εγχειρίδιο...

Το Δημαρχείο της Ερμούπολης, εμβληματικό έργο του Ερνέστου Τσίλλερ, αποτελεί εξέχον μνημείο της νεότερης πολιτιστικής μας κληρονομιάς και αναπόσπαστο στοιχείο ενός από τα σημαντικότερα νεοκλασικά αστικά σύνολα της Ελλάδας και της Μεσογείου...

[Από δομής του Κράτους και επί δύο αιώνες η επονομαζόμενη «Αυτοδιοίκηση» είναι ένας μηχανισμός με βασικό στόχο την καταστολή του κοινωνικού πνεύματος και την διαμόρφωση ενός κράτους στο οποίο ηθικές αξίες και άγραφοι κανόνες περί του εντίμου και ηθικού να εξαφανίζονται...

-...Η «Ιστορία» του καλύπτει την περίοδο 1034-1079/80. (...) Το έργο αρχίζει με έναν λόγο προσφωνητικό στον Νικηφόρο Βοτανειάτη, ο οποίος είναι γεμάτος επαίνους για τον αυτοκράτορα. Σχετικά σύντομα περιγράφονται τα γεγονότα των ετών 1034-1057, με περισσότερες λεπτομέρειες τα γεγονότα της δεκαετίας 1057-1067 και με ακόμη περισσότερες της επόμενης δεκαετίας. Όπως τονίζει στο προοίμιο ο συγγραφέας, γράφει με βάση τις προσωπικές του εμπειρίες, γεγονός που καθιστά τις μαρτυρίες του πολύτιμες. Το τελευταίο μέρος του κειμένου είναι ουσιαστικά ένα εγκώμιον προς τον Νικηφόρο Βοτανειάτη, γραμμένο σύμφωνα με τις επιταγές της βυζαντινής ρητορικής.

Σε μια εποχή που ο Βόλος μεταμορφώνεται από μικρό λιμάνι σε δυναμικό εμποροβιομηχανικό κέντρο, ένα εργοστάσιο τσιμεντοπλακιδίων αφήνει το αποτύπωμά του όχι μόνο στα δάπεδα των κτιρίων, αλλά και στη συλλογική μνήμη της πόλης...

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη μαζική έλευση προσφύγων, κυρίως από το Ουρούμκιοϊ και το Κόζουλτζια της Ανατολικής Ρωμυλίας, στο Ορμένιο, το νέο βιβλίο της Χρυσούλας Ιωαννίδου με τίτλο «Ορμένιο 1925-2025...

Σ αγαπώ! Σ αγαπώ· δεν μπορώ τίποτ άλλο να πω πιο βαθύ, πιο απλό, πιο μεγάλο! Μπρος στα πόδια σου εδώ με λαχτάρα σκορπώ τον πολύφυλλο ανθό της ζωής μου....

Καταγραφές για τη ζωή των παιδιών στην Παλαιολιθική Εποχή...

Το βιβλίο αυτό συγκεντρώνει κείμενα του συγγραφέα της τελευταίας δεκαετίας, κυρίως αδημοσίευτα...

Ο γνήσιος Κομμουνιστής, όπως τον έχει δημιουργήσει η κομμουνιστική «καθοδήγηση», παύει να είναι Έλληνας, όπως τόνισε σε ομιλία του στην Καλαμάτα το 1948 ο μεγάλος μας λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης. Γίνεται διεθνιστής και δεν έχει Εθνική Ταυτότητα.

Ανέκαθεν είχα την απορία πώς έζησαν οι άνθρωποι πριν από μας, κάτω από ποιες συνθήκες μεγάλωσαν, τι απασχολούσε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας...

«Το Σεπτέμβριο του 1821, η Α’ Εθνοσυνέλευση εγκαθίδρυσε ένα κοτζαμπάσικο σύστημα και έκτοτε όλοι οι πολιτικοί μας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι συστημικοί απόγονοι αυτών των κοτζαμπάσηδων...

Από την εξέχουσα δόξα στην κληρονομιά του παρελθόντος...

Τον Φεβρουάριο του 1942, όταν οι Αθηναίοι πέθαιναν στους δρόμους από την πείνα, ο Σταμάτης Χατζηγιάννης βρήκε δουλειά στο Λαϊκό Νοσοκομείο...