«Με τα δάση ολοκληρώνεται για μένα ένας τρόπος να αφηγούμαι και να ξεδιπλώνω μια ιστορία. Τελειώνει επίσης αυτή η πεποίθηση της αναγκαιότητας της προέλευσης και της κληρονομιάς, ωσάν, πιο σημαντικό ακόμα κι απ' το παρελθόν, να ήταν τα σκοτάδια που έπρεπε να διασχίσει κανείς,

Ο θεατρικός και ταυτόχρονα ποιητικός μονόλογος του πολυβραβευμένου Λουξεμβουργιανού συγγραφέα Ζαν Πορτάντ ξεκινά σαν μια άκρως προσωπική εξομολόγηση, αλλά στην πορεία διασταυρώνεται με την ιστορία της ανθρωπότητας: «Τα σύνορα είναι κάτι τεχνητό, δεν είναι κάτι φυσικό...

«Οι κάτοικοι της Δυτικής Ευρώπης βιώνουν όλο και πιο συχνά το συναίσθημα ότι δεν αναγνωρίζουν πλέον τη χώρα τους...

Στην Οφηλία δεν πέθανε πρωταγωνιστούν δύο πρόσωπα, δύο ηθοποιοί, δύο ρόλοι· πρόκειται για δύο σαιξπηρικούς ήρωες, τον Άμλετ και τον Μάκβεθ...

Ένα θέατρο που ενοχλεί, απωθεί, ξεσηκώνει, αγανακτεί χαστουκίζοντας τον καθωσπρεπισμό, την υποκρισία, και την αποστεωμένη ηθική....

Misterioso-119 (2005)....