Κουρδική ποίηση

Σουλτάν Γιαράι (Sultan Yaray) 1971 ΜΗ ΦΟΒΆΣΑΙ Μη με φοβάσαι τα θλιμμένα βλέμματα είναι ξύπνημα της καρδιάς ενός δειλού δεν μπορώ να αντισταθώ το μυαλό μου θα χαθεί στις καταιγίδες μη φοβάσαι μη σκίζεις τη σημαία της λαχτάρας ας γεμίσουν δάκρυά τα μάτια σου μη φοβάσαι μη θυμώνεις με τα αστέρια των ελπίδων μου μην είσαι ένα πικρό χαμόγελο μη σκοτώνεις τον άγγελο της αγάπης μην τσακίζεις την περηφάνια της αγάπης μη σπαταλάς τη ζωή μου σε ένα θλιβερό φθινόπωρο μη φανερώνεις τις πληγές και τους πόνους μου θυμήσου το φως της καρδιάς μου ας μην ξεδιψάσεις για τα φιλιά μου μη φοβάσαι μη με φοβάσαι ** Ναρίν Γιουκλέρ (Narîn Yukler) 1988 ΠΑΡΑΜΎΘΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΎ το νερό δεν αγγίζει τις φυλές της ερήμου τα πόδια κινούνται με τον καυτό άνεμο οι σάκοι από το βάρος αφήνουν ίχνη αργά αργά σκίζεται η άμμος απλώνω τη γλώσσα μου ώς το πίσω μέρος του χάλκινου πιάτου τα χέρια μου δυο μονοπάτια για τα χελιδόνια οι παλάμες μου βυθισμένες στην έρημο μυστικά και προσευχές φανερώνονται από το πρόσωπό μου είμαι σαν σπίτι με γκρεμισμένους σοβάδες οι πληγές στο στήθος μου στέκονται όπως οι τοίχοι τα δέντρα στηρίζονται στην άγονη γη από τα αδύναμα κλαδιά τους ξεκινάει η σάρα6 όποιο κλαδί σαπίσει όποιο πρόσωπο κιτρινίσει το ευλογώ άγιοι έρχονται σ’ αυτά τα δέντρα να εξομολογηθούν τους φιλάω με ζεστασιά...

Είναι πολλά αυτά που δεν γνωρίζουμε για τον πολιτισμό των Κούρδων...

Είναι πολλά αυτά που δεν γνωρίζουμε για τον πολιτισμό των Κούρδων....