Κυπριακή πεζογραφία - Διήγημα

Ανακατεμένες μες στο χρυσάφι του τελευταίου ήλιου, έπεσαν για καλά οι σκιές απ’ τα σύννεφα του απογεύματος, που προμηνούν πάντα βροχή λυτρωτική στη Θεσσαλονίκη...

Τριάντα δύο μικροδιηγήματα ποικίλης θεματολογίας...

Σ’ ένα χωριό της Μόρφου, ένα από τα πολλά κατεχόμενα χωριά της Κύπρου, η φτώχεια και η ευτυχία συμβιώνουν σαν παλιοί φίλοι...

Όταν η ψυχή φεύγει, μια άσπρη πεταλούδα στριφογυρίζει γύρω από μια φλόγα δίχως να μπορεί να ξεκολλήσει...

«Ανάξια» ως επίρρημα ή ως επίθετο...

Διηγήσεις και λογοκλοπές από καταχωρήσεις της μνήμης για ανθρώπους, ζώα, μηχανές και συσκευές, που έζησαν στο παρασκήνιο των γεγονότων της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας...

Γεια! Σάς καλωσορίζω στο blog μου! ‘Μπουκάλι στη θάλασσα’ τ’ ονόμασα...

Οχτώ διηγήματα που τα συνδέει ένα κοινό στοιχείο: το αδιέξοδο, ο εγκλωβισμός σε συνθήκες βασανιστικές, για τις οποίες κυρίως ευθύνεται η εποχή μας παρά τα μεμονωμένα άτομα, που το κοινό σημείο τους είναι η προσπάθεια να σπάσουν την αδιέξοδη πολιορκία τους και μέσα από μια πορεία από το σκοτάδι προς το φως να πετύχουν τη διαφυγή και τη σωτηρία...

Σύντομες στιγμές της καθημερινότητας είτε στη προσωπική μας ζωή είτε στην εργασία, φωτογραφικά φευγαλέα ενσταντανέ, που κάποια, φαινομενικά, δεν έχουν σημασία, δεν γίνονται άξια προσοχής που όμως αν σταθούμε για λίγο με φιλοσοφική ή και σκωπτική, κάποτε, διάθεση θα διακρίνουμε πίσω τους να κρύβεται ομορφιά και υπέροχα νοήματα...

Στις σκοτεινές πλαγιές ενός απότομου βουνού, σε ένα παγκάκι στην άκρη του γκρεμού, στα κεραμίδια μιας σκεπής και σε ένα μαύρο μονοπάτι προς άγνωστη κατεύθυνση, ιστορίες σκοτεινές και αποτρόπαιες, λαμβάνουν χώρο...

Με τη συλλογή διηγημάτων «Στο βάθος κοράλλια» ο Ιωσήφ Σ...

Ὁ ἀφηγητής, ἕνας πλανόδιος στοχαστὴς ποὺ ταξιδεύει στὸν χρόνο, μεταγράφει τὶς μαρτυρίες ψευδώνυμων προσώπων, μὲ ἀφορμή, συνήθως, μία φαινομενικὰ ἀσήμαντη λεπτομέρεια ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ ζωὴ τῶν φιλοσόφων...

ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ σημαδεύτηκαν από μια διπλά ξεριζωμένη γυναίκα, την υπέροχη μάματσκά μου, που υπέφερε γιατί ήταν ξένη...

Εκατό μέτρα περίπου μακριά από τη συνοικία, στον κεντρικό δρόμο από την Αμμόχωστο προς το Άη Γιωρκούδι, τις Κλαψίδες και τη Σαλαμίνα, ο Γιωρκής πρόσεξε μπροστά του στην άκρη του δρόμου έναν μεσήλικα ποδηλάτη να έρχεται από την κατεύθυνση της παλιάς Αμμοχώστου και να πηγαίνει προς τη συνοικία Σακκάρια...

«Όμως, δεν είχε άλλη επιλογή, έπρεπε, οπωσδήποτε να βρει ένα σύντομο δρόμο για να τρελλαθεί...