Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι αποπροσανατολισμένος...

Μέσα σ’ αυτά τα τρία δωμάτια της μονάδας των ειδικών λοιμώξεων, όπου γράφτηκε η Ιστορία μιας γενιάς που θερίστηκε, στιγματίστηκε, στοχοποιήθηκε, διαπομπεύτηκε και εκδιώχθηκε από οικογένειες και περίγυρο...

Η άγνωστη γυναικεία γοητευτική φωνή στο τηλέφωνο πλάθει κόσμους, μοναχικοί ενήλικες περιπλανώνται, συναντιούνται και χωρίζουν, συναυλίες στα γρασίδια της Φιλοσοφικής, Γιώργος, Εύα, Δημήτρης, Δάφνη, Γιάννης, Παύλος, Δήμητρα, Αντώνης, Μαρία, ονόματα κοινά και συνηθισμένα με τις ασυνήθιστες ιστορίες τους, η σκυλίτσα Χιονάτη και ένας άντρας με φτυάρι μεσάνυχτα στο δρόμο, ο Χίτσκοκ και η γυναικεία παλάμη εκείνης να σκεπάζει ενοχικά κι αμήχανα το γέλιο της, εκείνος με τα «θέματά» του ‒και ποιος, άραγε, δεν έχει τα «θέματά» του;‒, ένα χαμένο ερωτηματικό, καφές σε ψιλικατζίδικα και αλκοόλ σε μπαρ, ένας κάποιος αστήρικτος Χρήστος του προγράμματος στήριξης συνθέτουν το αφηγηματικό σύμπαν του Δημοσθένη Καμπούρη, εκεί όπου οι σύγχρονοι αστικοί και χαμηλόφωνοι χαρακτήρες του πλέκουν με προαποφασισμένη λιτότητα τη μυθοπλαστική τους αληθοφάνεια: «Τους χαιρέτησε μ’ ένα νεύμα κι εκείνοι το ίδιο, κοιτάχτηκαν έντονα για λίγες στιγμές στα μάτια και, μετά, όλοι στράφηκαν αλλού και αυτό ήταν όλο»...

Το βιβλίο περιλαμβάνει είκοσι δύο διηγήματα και νουβελέτες που ανήκουν στη λογοτεχνία του φανταστικού και όχι μόνον...

Το παρελθόν μάς περιτριγυρίζει, άλλοτε σαν σμήνος πολύχρωμων αποδημητικών πουλιών και άλλοτε σαν αγέλη σκύλων...

Σε αυτά τα διηγήματα αποτυπώνεται απτά η ήττα του ανθρώπου στην ίδια του την αποστολή, στη δημιουργία μιας ισότιμης, δίκαιης και ελεύθερης κοινωνίας...

Η νύχτα κρατά μυστικά. Το φεγγάρι τα φωτίζει για μια στιγμή και μετά τα σκεπάζει με τη δικιά του σκόνη. Τη λεπτή, παγωμένη, ασημένια λάμψη που αφήνει πάνω σε ο, τι αγγίζει.

Ιστορίες μεταξύ πραγματικού και φανταστικού, μυθολογίας, επιστήμης και μυθοπλασίας...

-

Σε μια συζήτηση ένας απερίσκεπτος ισχυρισμός πέφτει σαν ένας βράχος στην ήσυχη λίμνη που προκαλεί τεράστια κύματα...

Δεκατέσσερεις ιστορίες με πρωταγωνιστές δεκατέσσερα ανίερα πλάσματα, συν δύο ιστορίες με πρωταγωνιστές έναν μαύρο λαγό και ...

Δέκα σκηνές ζωής...

Δεκατρείς ιστορίες...

Τι κοινό μπορεί να έχουν μια άγρια βατομουριά και ο αριθμός δύο; Ένας σπασμένος κουραμπιές κι ένα μοναστήρι; Ένα χριστουγεννιάτικο δώρο και πολλά ενοχλητικά βατραχάκια; Ο βασιλικός κι ένα ζευγάρι κόκκινα παπούτσια; Μπορεί μια πολυθρόνα να μιλήσει; Μπορούν οι ρίζες ενός δέντρου να απλωθούν και να αγγίξουν όλες τις ηπείρους της γης; Πιστεύετε στα θαύματα; Μπορούν τα όνειρα να γίνουν πραγματικότητα; Στο βιβλίο αυτό θα βρείτε απαντήσεις σε αυτά και σε πολλά ακόμη ερωτήματα...

Στις 7 Οκτωβρίου 1917 ο πράκτορας της Τσαρικής Αστυνομίας Γιεβγκένι Κωνσταντίνοβιτς Πιατιγκόρσκι γράφει στην αναφορά του: «Ο Ιωσήφ Αμπγκάροβιτς Σίφκοφ, γνωστός ζητιάνος της Πετρούπολης, ισχυρίζεται ότι προαισθάνεται πάντα μία ή δύο απ’ όλες τις φράσεις που θα εκστομίσει κάποιος, οποιοσδήποτε...