Όταν ο παππούς έμαθε πως έφευγα για σπουδές στην Αμερική μου έγραψε ένα αποχαιρετιστήριο σημείωμα....

Το "Με τα μάτια ενός δυτικού", γραμμένο στα 1911, είναι ένα ταξίδι του Κόνραντ στα σκοτάδια της ανθρώπινης αβύσσου, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μια συμβολή στην κατανόηση της ρωσικής ιδιοσυγκρασίας....

Αυτό το επικό ιστορικό µυθιστόρηµα εκτυλίσσεται µε φόντο την αναζήτηση ενός πανίσχυρου κειµηλίου, που φυλάσσεται από γενιά σε γενιά και µπορεί έστω και τώρα να σώσει την απειλούµενη αυτοκρατορία....

Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν έπεσε ποτέ, έγινε Βυζάντιο....

Στο είδωλο του καθρέφτη έβλεπα το μπουντουάρ με τις κούκλες ματριόσκα στημένες στη σειρά....

Ο Πίτερ Γκουίλαμ, αφοσιωμένος συνάδελφος και μαθητής του Τζορτζ Σμάιλι, της Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, γνωστής ως Σέρκους, έχει αποσυρθεί στο οικογενειακό του αγρόκτημα στη νότια ακτή της Βρετάνης, όταν ένα γράμμα από την παλιά του υπηρεσία τον καλεί στο Λονδίνο....

Η "Νεκρή ζώνη", ένα έργο γραμμένο στα μέσα περίπου της δημιουργικής περιόδου του Πίντερ, είναι πολύ λιγότερο ένα έργο "γύρω" από τη νοσταλγία, την τύχη, την αδικία, τον πειρασμό, το γήρας ή την απιστία και πολύ περισσότερο ένα κάλεσμα συμπαράστασης, μια προσπάθεια τεσσάρων ανθρώπων να επικοινωνήσουν, να βρουν στήριγμα ο ένας στον άλλο, ώστε να συνεχίσουν την αέναη περιπλάνησή τους σε αυτή την ανίκητη νεκρή ζώνη όπου "....

Το "Γατάκι" αφηγείται την ιστορία του πρίγκιπα Φράκασους, του πιθανού διαδόχου στο -διάσημο για τους ουρανοξύστες του με τις χρυσές πόρτες και τα καζίνο- Δουκάτο των Όριτζεν, ο οποίος περνά την εφηβική του ηλικία παρακολουθώντας ριάλιτι στην τηλεόραση, ενώ φαντάζεται τον εαυτό του ως τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Νέρωνα και φαντασιώνεται πόρνες....

-...

Είναι η στιγμή του παρόντος....

Πριν από δεκατρία χρόνια η Ολίβια Άνταμς εξαφανίστηκε....

Η ποίηση του Έλιοτ αποτελεί αστείρευτη πηγή τέρψης και το συνεχές παγκόσμιο ενδιαφέρον γι’ αυτήν εδράζεται στην ικανότητα που είχε ο κορυφαίος μοντερνιστής ποιητής να εκφράζει τον προσωπικό του κόσμο μέσα από μια πρωτότυπη ποιητική γραμμή....

"Σαν έφτασεν η ορισμένη μέρα, και τα πανιά του σήκωσε να φύγει, πήρε ένα κιάλι η ΄Αννα, μα του κάκου· δεν μπόρεσε στο μάτι της ν αρμόσει, ίσως γιατί θολό ήταν απ τα δάκρυα, ή θάτρεμε το χέρι της....

Στον "Sartor Resartus", ο Καρλάιλ περιγράφει την πορεία ενός Γερμανού καθηγητή προς την αναγνώριση της αληθινής του κλίσης και την συμφιλίωσή του με το ανθρώπινο και το θείο, κρατώντας για τον εαυτό του τον ρόλο του αμήχανου μεταφραστή και επιμελητή της Αγγλικής έκδοσης του Συγγράμματος, ο οποίος "καυχάται ότι είναι άνθρωπος επιβεβαιωμένων στοχαστικών συνηθειών", και με Αγγλοσαξονικό χιούμορ και λεπτή ειρωνεία σχολιάζει τις άλλοτε ακραία ριζοσπαστικές και άλλοτε ακραία συντηρητικές απόψεις του καθηγητή, προσπαθώντας να βοηθήσει τον ανύποπτο αναγνώστη στην κατανόηση αυτής "της αξιόλογης Πραγματείας", η οποία "είτε αμερολήπτως αποδεκτή είτε αμερολήπτως απορριπτέα, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη"....

Ήταν ένα τραγικό ατύχημα....