Τον Σεπτέμβριο του 2014 πραγματοποιείται μια δημόσια συζήτηση ανάμεσα σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες προσωπικότητες...

Για την Ολίβια Λίτον, ο αρραβώνας της με τον δούκα του Κάντεργουικ είναι περισσότερο κατάρα παρά ευλογία...

«Μερικές φορές, τις νύχτες, τις αισθάνομαι τις εικόνες, σαν μυρμήγκια, να σέρνονται στο δέρμα μου...

Μια πρωταπριλιά, το ατµόπλοιο «Φιντέλ» ταξιδεύει στον Μισισιπή• είναι –σε αντίστιξη µε το όνοµά του που σηµαίνει «πιστός»– γεµάτο απατεώνες...

«Ο κεντρικός χαρακτήρας αυτού του θαυμάσιου βιβλίου είναι ένας από τους πιο προκλητικούς, ευφυείς, αστείους, οχληρούς, ατελείωτα ενεργητικούς, εκνευριστικούς, και γοητευτικούς χαρακτήρες που έχουν ζωντανέψει στο χαρτί...

Το Επιδημίες και κοινωνία, Νo 1 στον κατάλογο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ με τα βιβλία που πρέπει να διαβάσουμε για να τοποθετήσουμε την πανδημία του κορονοϊού στο σωστό της πλαίσιο, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα μαζικά ξεσπάσματα λοιμωδών νόσων διαμόρφωσαν την κοινωνία, από τον Μαύρο Θάνατο μέχρι σήμερα...

Μετά τον απροσδόκητο θάνατο του καλύτερου φίλου και μέντορά της μια συγγραφέας βρίσκεται να φροντίζει, προς μεγάλη της δυσαρέσκεια, τον αγαπημένο του σκύλο, έναν μολοσσό...

…το έργο της Αντζελίνα Ουέλντ Γκρίμκι είναι αξιοσημείωτο και για την εκτεταμένη χρήση της αλληγορίας...

Γιατί πάντα υπάρχει φως, Αρκεί να είμαστε γενναίοι αρκετά για να το δούμε, Αρκεί να είμαστε γενναίοι αρκετά φως να γίνουμε...

Η Χέντι είναι μια Αμερικανίδα φοιτήτρια γλωσσολογίας που σπουδάζει στη Νάπολη και μένει στην Ισπανική Συνοικία...

Για τους περισσότερους, η Αβάνα είναι ένα τροπικό ερείπιο όλο αμαρτία, σεξ και βουή...

Και βέβαια η ζωή όλη είναι μια διαδικασία κατάρρευσης αλλά τα πλήγματα που την κάνουν δραματική –τα μεγάλα, ξαφνικά πλήγματα που έρχονται, η φαίνεται ναέρχονται, απ’ έξω, αυτά που θυμάσαι και τα θεωρείς αιτία όλων των δεινών και, σε στιγμές αδυναμίας, τα λες στους φίλους σου–δεν δείχνουν τις συνέπειές τους αμέσως...

Μια αποκαλυπτική και καθηλωτική αφήγηση για την άγρια διαμάχη στη Βόρεια Ιρλανδία και τα επακόλουθά της, με αφορμή μια πραγματική ιστορία φόνου...

Η ποίηση του Α...

«Όταν ήμουν παιδί, η μητέρα μου δεν με άφηνε να βγω έξω χωρίς αντη­λιακό...