Βουλούδη Άνια

Καθώς οι μέρες περνάνε σαν νύχτες η μία μετά την άλλη, μια γυναίκα αφηγείται τις σχέσεις, τα συναισθήματα και το παρελθόν της σε μια μονομερή, επίμονη αλληλογραφία με έναν μακρινό φίλο, πιάνει και αφήνει τα νήματα μιας σκόρπιας ζωής, μιας καθημερινότητας από τη Θεσσαλονίκη στην Κρήτη, στη Γερμανία, στο χωριό και πίσω στη Θεσσαλονίκη...

Κατερινάκι μου πού χάθηκες; άκουσα πως μια τρελή έκαψε τη νότια Αθήνα αμέσως σκέφτηκα εσένα τι ξεκίνησες; μήπως ήσουν στ αλήθεια η φωτιά; σε φιλώ, Ξένια...