ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΡΑΦΗ 3

Μια σκοτεινή συλλογή διηγημάτων σε προσκαλεί να χαθείς μέσα στις σελίδες της—ένα αναπόφευκτο ταξίδι που μόλις ξεκινά...

Με τα παπούτσια που γεννηθήκαμε λέει ο Σταύρος, όταν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα έπαιζε τον πόλεμο ξυπόλητος με τα άλλα παιδιά...

Ανακαλύψτε μια άλλη πλευρά του Νίκου Καββαδία μέσα από μια ιδιαίτερη μελέτη για την ποίηση του! Τι κάνει σημαντικό έναν ποιητή; Η θεματολογία του, οι ποιητικές τεχνικές, οι μορφικές συμβάσεις ή κάτι άλλο; Είναι ο Νίκος Καββαδίας σημαντικός ποιητής ή ακόμα ένας ποιητής ελάσσονος τόνου; Είναι η ποίησή του ξεχωριστή; Και αν ναι, τι την κάνει ξεχωριστή; Ποια είναι η σχέση του ποιητή με τη θρησκεία; Και ποια θέση κατέχει η θρησκεία στη θεματολογία του; Χωρίς να θεωρούμε ότι ο Νίκος Καββαδίας είναι θρησκευτικός ποιητής, το παρόν σύγγραμμα προτείνει μια ανάγνωση της ποίησής του μακριά από τις δεσμεύσεις του παρελθόντος...

Μια ξεχωριστή συλλογή με διηγήματα τρόμου του Λευκάδιου Χέρν, που ζωντανεύουν αρχαίους Ιαπωνικούς θρύλους! «Αυτό που δεν φαίνεται δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει- στην καρδιά της Ιαπωνίας, ακόμα και η σιωπή έχει τα φαντάσματα της»...

Στη φιλήσυχη γειτονιά της πλατείας Εξαρχείων, τη δεκαετία του 1960, σε ένα αυτοδιαχειριζόμενο φοιτητικό κοινόβιο, στην Τσαμαδού 12, νησιώτες φοιτητές διδάσκουν αλληλεγγύη και μαθαίνουν το αλφαβητάρι της ζωής...

«Σας αρέσει λοιπόν το βαθύ σκοτάδι; Ωραία, και σ’ εμένα», γράφει ο Στίβεν Κινγκ στον επίλογο αυτής της νέας θαυμάσιας συλλογής δώδεκα διηγημάτων που εμβαθύνουν στη σκοτεινή πλευρά της ζωής – μεταφορικά και κυριολεκτικά...

Ένα παιδί εξαφανίζεται...

Μια τρυφερή, συγκινητική ιστορία που ξεκινά στα 1917, όταν η βαθύπλουτη Ανν Μόργκαν ιδρύει την Αμερικανική Επιτροπή για την Κατεστραμμένη Γαλλία...

Ποταμός Μισισιπής, 1861...

IΣΠΑΝΙΑ [ 1926 – 193...

To 1916, μεσούντος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, δύο πλοία με περισσότερους από εξακόσιους Γερμανούς φτάνουν στο λιμάνι του Κάδιθ από το Καμερούν...

Ο μικρός Γιωργάκης περιμένει με χαρά και ανυπομονησία τον παππού το Βαγγέλη να του μάθει το καινούργιο παιχνίδι που του έφερε, ένα ωραίο σκαλιστό τάβλι από ξύλο κερασιάς...

Σε όλες τις ιστορίες και τα ποιήματα του βιβλίου, ο Νιλ Γκέιμαν στήνει το ορμητικό σκηνικό ώστε να χαθούμε στον σεληνιακό του λαβύρινθο όπου ο χώρος και ο χρόνος γίνονται εύπλαστα μεγέθη, μα που ουδέποτε ανταποκρίνονται στη βούληση των ηρώων...

Στο εξαιρετικά πρωτότυπο αυτό βιβλίο ο Στέλιος Βαρβαρέσος, ταξιδεύοντας στο Θιβέτ και τα Ιμαλάια, μέσα από ιστορίες δρόμου και απρόσμενες συναντήσεις, άλλοτε αποκαλυπτικές, άλλοτε συγκινητικές και βαθιά ανθρώπινες, επιχειρεί να καταγράψει με τον δικό του τρόπο, τη δική του ματιά, τα όσα είδε και ένιωσε περιπλανώμενος στον μεγαλύτερο ερημότοπο του πλανήτη, τη «Χώρα του Χιονιού», το Θιβέτ, ένα καθαρά θεοκρατικό βασίλειο: «Παρασύρθηκα, σαν ένας μικρός κόκκος σκόνης, στους ερημότοπους του Θιβέτ, ανάμεσα από σκονισμένες κοιλάδες, μικρά χωριά, χιονισμένα ψηλά περάσματα… Συνάντησα νομάδες, απλούς χωρικούς, μοναχούς, προσκυνητές… Τρύπωσα, σαν μια “σκιά”, σε ναούς και μοναστήρια, και περπάτησα στις παλιές συνοικίες της Λάσα...