Αρμός

Το πρώτο βιβλίο της σειράς είναι η τεχνική της αυγοτέμπερας, ένα πολύ σημαντικό βιβλίο που αν και γράφτηκε πριν από αρκετά χρόνια, παραμένει επίκαιρο, και αποτελεί ασφαλή οδηγό για εκείνους που θα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν την ζωγραφική με αυγό ως τρόπο έκφρασης των καλλιτεχνικών τους επιδιώξεων.

Το παρόν αποτελεί το τρίτο βιβλίο της σειράς «Τεχνικές και Υλικά» των εκδόσεων Αρμός. (. . .) Η πρώτη έκδοσή του έγινε τον Ιανουάριο του 1936 στο Λονδίνο, αλλά ανήκει στην κατηγορία των βιβλίων που η αξία τους είναι διαχρονική.

Προς ποιον πέφτεις όταν πάψεις να κρατιέσαι; Κάποιοι λένε ότι, όταν κάτι σε πονάει, δεν κάνει να το συζητάς, και, ναι, είναι βάναυσο να το συζητάς, να το αναλύεις, να προσπαθείς να το καταλάβεις, έτσι έκανα και εγώ με Εκείνη, στην αρχή νόμιζα ότι την κατάλαβα, και Εκείνη συνηγορούσε, ναι, πράγματι την κατάλαβα, και μάλιστα μόνο εγώ την κατάλαβα, και μετά, τελικά άλλαξε γνώμη, δεν την κατάλαβα, και μετά πολλά συνέβησαν, που δεν έχουν τελικά και τόση σημασία, δεν το ήξερα τότε, το ξέρω τώρα, τελικά πολύ λίγα πράγματα έχουν σημασία, ξυπνάμε και κοιμόμαστε με πολλά ερωτηματικά, ενώ, τελικά, σχεδόν κανένα δεν έχει σημασία, τώρα το βλέπω, μόνο λίγα πράγματα έχουν σημασία, και όσα έχουν όντως αυτό το πράγμα, δηλαδή σημασία, δεν μπορούν να εκφραστούν με λόγια, αυτό έχει σημασία, όμως, σήμερα αποφασίζω ότι σταματάω να τους ακούω και επιλέγω να θυμάμαι, και, αφού επιλέγω να θυμάμαι, τώρα θυμάμαι, θυμάμαι καλά, ότι κάποτε υπήρξε εκείνο το καλοκαίρι που ήταν το τελευταίο καλοκαίρι, και αυτό δεν ήταν μυστικό, το ξέραμε όταν ξεκίνησε αυτό, δηλαδή εκείνο το καλοκαίρι, ότι δεν επρόκειτο για ένα από αυτά τα καλοκαίρια της παιδικής ηλικίας που ξεκινάνε γεμάτα υποσχέσεις για ωραίες εικόνες και επαναλήψεις πεύκων, όχι, σίγουρα όχι, αυτό ήταν ένα άλλο είδος καλοκαιριού, για το οποίο δεν ξέραμε πολλά τότε, αλλά μάθαμε, συνήθως έχει πλάκα να μαθαίνεις νέα πράγματα, αλλά αυτό το νέο πράγμα ήταν φριχτό πράγμα να το μάθεις, και, δυστυχώς, εμάς κανείς δεν μας ρώτησε αν θέλουμε να το μάθουμε, απλώς μας το πέταξαν στο κεφάλι και μας είπαν…...

ΕΙΝΑΙ Η ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑ; ΓΙΑΤΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΣΑΤΙΡΑ; ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΚΩΜΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ; Στο βιβλίο αυτό συναντούμε στο Θέατρο του Διονύσου τον Αριστοφάνη, τον μεγαλύτερο κωμικό ποιητή των κλασικών χρόνων...

Ανακατεμένες μες στο χρυσάφι του τελευταίου ήλιου, έπεσαν για καλά οι σκιές απ’ τα σύννεφα του απογεύματος, που προμηνούν πάντα βροχή λυτρωτική στη Θεσσαλονίκη...

Είναι το βασικό βιβλίο προκειμένου να διαβάσουμε, βιβλία ψυχαναλυτικά ή ψυχολογίας ή αυτοβελτίωσης ή βιβλία life coaching...

Οι πόνοι όμως, δυστυχώς, δεν υπακούουν στις αποφάσεις των ανθρώπων...

Η Βυζαντινή Λογοτεχνία είναι ένα πέλαγος μέσα στο οποίο μπορεί να ταξιδέψει ο θαλασσοπόρος της γνώσης και να αναζητήσει ό,τι επιθυμεί ο νους και η ψυχή του....

Τ’ αδέρφια του δρόμου Aπό μικρή, η μαμά με αποκαλούσε «Πορτογύρα»...

- Τι σημαίνει να πράττουμε σωστά στην καθημερινή ζωή; - Πώς συνδέονται οι επιλογές μας με τον εαυτό μας, τους άλλους και τον κόσμο γύρω μας; Στο Περὶ Καθηκόντων ο Ιεροκλής προσεγγίζει αυτά τα ερωτήματα με άμεσο και πρακτικό τρόπο, μετατρέποντας τη φιλοσοφία σε οδηγό για τη ζωή...

Τι θα γινόταν εάν ένα απλό τηλεφώνημα άλλαζε τα πάντα; Αν στην άλλη άκρη της γραμμής δεν βρισκόταν ένας άνθρωπος –ούτε καν ένας εξωγήινος– αλλά ένα ον από ένα σύμπαν τελείως ξένο προς το δικό μας; Ένα σύμπαν χωρίς ύλη...

Ο λόγος του Μεγάλου Βασιλείου Προς τους νέους, όπως αν εξ Ελληνικών ωφελοίντο λόγων...

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν δύο αδελφάκια, μικρά και χαριτόβρυτα, από καλή οικογένεια...

Οι δύο βιολίστριες, έπαιζαν με μεγάλο ενθουσιασμό τα κομμάτια, η μία, μάλιστα, ήταν τόσο εκφραστική, που κουνούσε ολόκληρο το σώμα της καθώς έπαιζε, χόρευε, χοροπηδούσε, πανηγύριζε, λες και βρισκόταν σε μεγάλη γιορτή, ενώ η άλλη, διοχέτευε όλη την εκφραστικότητα του σώματός της στο υπέροχο, μόνιμο μειδίαμα των χειλιών της, που κάποτε άνοιγε για λίγο σε πλατύ χαμόγελο και ύστερα μαζευόταν πάλι σε υπαινικτικό μειδίαμα, τόσο φωτεινό και τόσο λαμπερό, που ήσουν βέβαιος για το πόσο ευτυχισμένη ένιωθε εκείνη την ώρα η γυναίκα που ερμήνευε μπαρόκ μουσική με το βιολί της...

Κάθε άνθρωπος θα κληθεί να απαντήσει στο μείζον υπαρξιακό ερώτημα: τι υπάρχει, και προπαντός γιατί υπάρχει με τον συγκεκριμένο τρόπο; Κάθε απάντηση στο ερώτημα αυτό συνιστά μια συγκεκριμένη αντίληψη για τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό και, κατ᾽ επέκταση, με τον εαυτό του, τον συνάνθρωπό του και τη φύση...