Σωκράτης, Μήδεια, Αντιγόνη, Κρέοντας, Ιησούς… λίγο πιο δίπλα, ίσως, Ευριπίδης, Σοφοκλής...

Στον Παρασπόρο και τις άλλες δεκαπέντε μικρές ιστορίες που συνθέτουν αυτή τη συλλογή διηγημάτων, οι πρωταγωνιστές του μύθου, ήρωες και αντιήρωες οι περισσότεροι από αυτούς, δρουν και αντιδρούν, εγκλωβισμένοι πάντα στο αιώνιο δίπολο μεταξύ χαράς και οδύνης, δίπολο του οποίου οι πόλοι εναλλάσσονται συνεχώς, κάποτε μάλιστα με ταχύτητες ασύλληπτες και τρόπους αναπάντεχους, κάτω από την παντοδυναμία του ανελέητου χρόνου, ο οποίος ορίζει την εφήμερη ύπαρξη όλων των ανθρώπων...

Στο παρόν βιβλίο συναντάμε είκοσι πέντε ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με τα χειρότερα σκοτάδια τους...

Ένας παραμυθένιος γάμος ματαιώνεται κι ένας ματωμένος ξεκινά για την Άννα, η οποία βρίσκεται αιχμάλωτη και θύμα του Δράκου, ενός μαφιόζου που θέλει να πάρει εκδίκηση από τον αγαπητικό της...

Διάλεξε μια θέση, εκεί που ξέρεις καλά ότι όλες οι συντεταγμένες της είναι ατόφιες, σταθερές και ακλόνητες...

Στους πρόποδες ενός βουνού ανακαλύπτεται τυχαία ένας μισοθαμμένος σκελετός...

Σε ένα δυστοπικό μέλλον, λόγω της έλλειψης τροφίμων και εξαιτίας μιας εκτεταμένης οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση έχει νομιμοποιήσει τον κανιβαλισμό μέσω της βρώσης των μη-παραγωγικών πολιτών της...

Μέσα σε συνταρακτικά γεγονότα που συγκλόνισαν τον κόσμο και την ελληνική κοινωνία, γεννήθηκαν χαρισματικοί άνθρωποι που κατόρθωσαν να ζήσουν τα όνειρά τους, να τα κάνουν πραγματικότητα...

Η σύλληψη της ιδέας του έργου που κρατάτε στα χέρια σας και η ολοκλήρωσή του πραγματοποιήθηκαν πολύ γρήγορα και εν μέσω Κορωνοϊού...

Τον είχε αγαπήσει τον Ηρακλή...

Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται στην Αθήνα, δίχως συγκεκριμένη χρονολογική τοποθέτηση...

Το καλοκαίρι του 1987 στην κατασκήνωση της Σαγιάδας βρίσκει μια παρέα παιδιών να περνάει απ’ την επώαση των ονείρων στη χαρμολύπη εξαιτίας των δυσάρεστων γεγονότων που προκαλούν ορισμένοι στυγνοί δουλέμποροι ανθρώπινων ψυχών...

Το “Ταξίδι στο κόκκινο” είναι η εναγώνια προσπάθεια ζωής της αφηγήτριας-ηρωίδας να κατακτήσει το ‘κόκκινο’...

Από πολύ μικρός ένιωθα μια ιδιαίτερη έλξη προς την ποίηση...

«Βαρέθηκα να είμαι πριγκίπισσα! Φτάνει πια με τα φουστάνια, τα χτενίσματα, τα χαμόγελα...