Όλα ήταν ήσυχα και τακτικά στη ζωή της Σαμπρίνα, ξεκινούσε την πρακτική της στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Χιούστον, όταν σε μια δεξίωση της διεύθυνσης του Ιδρύματος την πέτυχε το βέλος του φτερωτού θεού και ερωτεύτηκε τον όμορφο έλληνα καθηγητή και επιμελητή του μουσείου, Νίκο Σούλη...

Ο Ορέστης είναι ένας σαραντάρης πρόσφατα χωρισμένος...

Η Ακριβή και ο Μήτσος, ένα συνηθισμένο ζευγάρι της επαρχίας, ξεκινάνε την κοινή τους πορεία μέσα στη δίνη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου...

Στη μελλοντική μεγαλούπολη, δυο νέοι γνωρίζουν τον έρωτα, δίνουν τις αιώνιες υποσχέσεις, σχεδιάζουν το κοινό τους μέλλον, πιστεύουν πως τα αισθήματά τους θα αντέξουν στον χρόνο...

21ος Αιώνας, πλανήτης Γη, χώρα Ελλάδα...

Το τριανταφυλλένιο στόμα της Ρόζας, τα άτακτα χεράκια της Ζωζώς, ο τρόπος που γελάει η Ρίτα, τα σμιχτά φρύδια της Ελένης, το απαλό δέρμα της Χρυσής, η ενεργητικότητα της Τζένης, η ηδυπάθεια της Σοφίας, τα μακριά μαλλιά της Μυρτώς, οι σκούρες ρώγες της Άννας, τα γυμνασμένα πόδια της Άντζελα και η μέση δαχτυλίδι της Ρούλας...

Το λιμάνι είχε γεμίσει βαπόρια, κιβώτια, καλοντυμένο κόσμο φερμένο από την πρωτεύουσα και κάθε λογής αντικείμενα που αράδιαζαν οι βαστάζοι στην προκυμαία...

Το αποτέλεσμα γνωστό κι αβέβαιο συνάμα...

Είκοσι μία ανθρώπινες ψυχές ξεπηδούν απ’ τις σελίδες του βιβλίου κουβαλώντας η καθεμιά τα δικά της 21 γραμμάρια προσπαθώντας να επαναπροσδιορίσουν την έννοια της ύπαρξής τους...

Ο Γιώργος, η Μαρία, ο Μαχήλ, είναι τα παιδιά των σημερινών καιρών, είναι τα παιδιά της νέας τάξης πραγμάτων...

Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1980...

Η “Κάμερα” είναι μια σειρά από διηγήματα με κοινό παρονομαστή απλά, καθημερινά στιγμιότυπα στη ζωή συνηθισμένων ανθρώπων στην προσπάθειά τους να έρθουν σε συμφιλίωση με τη μοναξιά, τις τύψεις ή τις πληγές τους...

Η ζωή δεν είναι πάντα ανέφελη...

Ένα βιβλίο διαφορετικό από τα προηγούμενα του συγγραφέα...

Υπάρχουν ακόμα λίγα απομεινάρια προσωρινής ευτυχίας στα ερείπια της καθημερινότητάς μου...