Επίμετρο

Πολλές φορές σκέφτομαι, είμαι βέβαιη, πως, αν μας κρατούσαν στην Απομόνωση της Ασφάλειας ως σήμερα (εννοεί το χρόνο που γράφει αυτό το βιβλίο, 1945-1996), 45 ολόκληρα χρόνια, θα μπορούσαμε να επιζήσουμε, και κάτι περισσότερο: Θα ήμασταν ευτυχισμένοι, γιατί μέσα εκεί όπου μας έκλεισαν, για να μας συντρίψουν, μπορέσαμε να έχουμε μια πλήρη ζωή...

«Η Τελευταία Περιπέτεια του Φιλούμενου Φρίξου», διάβασε ψιθυριστά η Ιόλη αφήνοντας τα δάχτυλά της να νιώσουν τα ανάγλυφα γράμματα του τίτλου...

Η ζωή ενός μοναχικού επαρχιώτη φοιτητή στην Αθήνα αλλάζει πορεία, όταν υιοθετείται από έναν άνθρωπο της νύχτας, λίγο πριν σκοτωθεί...

ο ταξίδι της ζωής μας, με τα ανεκπλήρωτα όνειρα, τα μισοτελειωμένα σχέδια, φορτωμένα σε ένα βαρκάκι αμολημένο σε άγνωστες θάλασσες...

Σάββατο βράδυ...

«Θα κάνετε το γύρο της Τουρκίας; Με αμάξι;» Οι αμήχανες ερωτήσεις για ασφάλεια, δρόμους και “διαφορές κουλτούρας” ήταν μόνο η αφορμή...

Μπορεί να υπάρξει μία σύγχρονη κοινωνία, χωρίς να κυκλοφορούν χρήματα και με όλα να ανήκουν σε όλους; Είναι δυνατό όλοι οι άνθρωποι, από τη στιγμή που γεννιούνται, να έχουν δικαίωμα δωρεάν παροχών από τη Κοινότητα, απλώς και μόνο επειδή υπάρχουν και είναι μέλη της; Υπάρχει η πιθανότητα ο Ιωάννης στην Αποκάλυψή του να πρόβλεψε τις διαστάσεις ενός τεράστιου κυβικού διαστημόπλοιου, που μπορεί να σώσει όλους τους ανθρώπους της Γης από μια αναπότρεπτη κοσμική καταστροφή; Θα μπορούσαν όσοι άνθρωποι δέχονταν να Αναχωρήσουν με τον Κύβο, να φτιάξουν στο νέο πλανήτη, όπου θα μεταφερθούν, αυτή τη νέα Κοινωνία, που θα μπορεί να λειτουργεί χωρίς χρήματα, σύνορα, στρατούς, αστυνομίες και φυλακές; Μπορούν να υπάρξουν τελικά οι προϋποθέσεις οι άνθρωποι να γίνουν «ως θεοί»; Πόσο θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην εξέλιξη αυτή ο Πάπας, ο Δαλάι Λάμα και οι άλλοι θρησκευτικοί και πνευματικοί ηγέτες της Γης; Θα τα καταφέρουν όλα αυτά, και πώς, ο Πορφύριος (ένας ηγούμενος από το Άγιον Όρος), η Φατίμα (μία κακοποιημένη και κατατρεγμένη γυναίκα από το Αφγανιστάν), και όλοι οι άλλοι, που επιλέγουν να κάνουν αυτό το ταξίδι; Αλλά και ο Αδάμ και η Εύα και όλοι οι άλλοι άνθρωποι, που γεννήθηκαν στη Νέα Γη, που την είπαν και Εντοπία; Και πόση βοήθεια παίρνουν από τη Λούσυ και την Πανδώρα, τους πανίσχυρους κβαντικούς υπερυπολογιστές; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα, στα οποία προσπαθεί να δώσει απάντηση το βιβλίο, που κρατάτε στα χέρια σας...

Δεν κρατάς απλώς ένα βιβλίο στα χέρια σου...

12 άθλοι...

Από το 1171 ως τον 21ο αιώνα, ένας άνθρωπος κουβαλάει μέσα του μια μνήμη που δεν σβήνει...

Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου μέσα από τις ανιχνεύσεις, τις σκέψεις και τα όνειρα του μοναδικού κληρονόμου του...

Τὴν ἡμέρα ποὺ ἡ θάλασσα γιὰ τὰ καλὰ ἀρρώστησε Ὁ οὐρανὸς τὴν ἀλκυόνη βρῆκε καὶ τὴν ρώτησε ποῦ πῆγε καὶ ποῦ σκόρπισε τὴν στάχτη τοῦ τελώνη...

Το βιβλίο ανά χείρας πραγματεύεται την ντουλάπα (closet), ιδωμένη σαν τόπο κατοίκησης και τρόπο ύπαρξης κουίρ υποκειμένων...

Αν ένας ευθυμογράφος και μια ποιήτρια, έκαναν μια μεταμεσονύκτια ραδιοφωνική εκπομπή και τη στιγμή που βγαίνει από το παλιό ρολόι ο κούκος, για να φωνάξει δώδεκα φορές κου-κου, άνοιγαν σαν άλλα ξυπνοπούλια τα μικρόφωνά τους, για να δια-λαλήσουν «Χαίρετε! Ακούτε την εκπομπή της χαράς», θα τους ακούγαμε; Αν, για δυο και κάτι ώρες, δύο… ραδιοφωνάκηδες μας έστελναν με τα ραδιοκύματα …χαράς ευαγγέλια και μας μιλούσαν για ανθρώπους, που παρακάμπτουν όπως μπορούν τους σκοπέλους των ατυχιών, των απωλειών, των προβλημάτων τους, ώσπου να βρουν χαρά, ή να τη φτιάξουν μόνοι τους, με τα χέρια και την καρδιά τους, θα τους προσέχαμε; Αν κάποιοι δαιμόνιοι δημοσιογράφοι αποκάλυπταν το μυστικό της χαράς του Δημόκριτου, του Δαλάι Λάμα, της Έλεν Κέλλερ, του Λεό Μπουσκάλια, του Σάββα Γεωργίου ή την κρυμμένη χαρά του Νίτσε, του Κ...

Η λέξη «φυλακισμένος» (στα τουρκικά Mahpus) σημαίνει όχι μόνο τον άνθρωπο που στερείται την ελευθερία του, αλλά και τον ίδιο τον χώρο της κράτησης...