Κάκτος

Η Γλυκερία Τζουμάνη είναι μια νεαρή φοιτήτρια που αποφασίζει να περάσει τις πρώτες της καλοκαιρινές διακοπές με το αγόρι της στη Θάσο...

Μια φάρμα, στη μέση ενός καταπράσινου λιβαδιού της νοτιοδυτικής Ουαλίας...

Γράφοντας για το παρελθόν και, πιθανώς, εγκωμιάζοντάς το δεν σημαίνει πως το εξιδανικεύεις...

Τ’ άρωμα από τα σκίνα αγκαλιά με την αχτίνα τις ζωγραφιές της γλώσσας στην ανάμνηση έχει αφήσει αφού ποτέ, ποτέ πια απ’ τον ίδιο δρόμο δεν θα ξαναγυρίσει...

Αν αποτύχει το ποίημ...

Ο λόγος που ξεκίνησα να γράφω μικρά ποιηματάκια –που στην αρχή μού φαίνονταν κάπως χαζά, αλλά αποδείχθηκε ότι έχουν κάποια αξία– ήταν επειδή ένιωθα μια καταπίεση από το σχολείο, με τις διάφορες απαιτήσεις, που μου προκαλούσαν άγχος...

-

Έμαθα να είμαι γδαρμένα χαρτάκια με υπαγορευμένους τίτλους γραμμένους από στάχτη καμένων χρόνων...

Υφαίνοντας το πέπλο της ιστορικής μνήμης, το μάτι του ανθρώπου στέκεται στα ίδια σημεία, η ψυχή μαγνητίζεται από τις λέξεις ενός αιώνιου παραμυθιού, οι κοινωνίες εναποθέτουν τις ελπίδες τους στη δύναμη συγκεκριμένων τόπων και πολλών θεών...

Ένα δώρο είναι η ζωή, που με ευγνωμοσύνη κρατάμε στα χέρια μας και το απολαμβάνουμε όσο και όπως μπορούμε...

«Οι θεμελιώδεις διαφορές στην ανθρώπινη μοίρα μπορεί να περιοριστούν σε τρεις ξεχωριστές κατηγορίες: Α) Τι είναι ο άνθρωπος – δηλαδή, η προσωπικότητα με την ευρεία έννοια της λέξης, στην οποία συγκαταλέγονται η υγεία, η δύναμη, η ομορφιά, η ιδιοσυγκρασία, ο χαρακτήρας, η ευφυΐα και η μόρφωση...

Άνθρωποι που ανταμώνουν ξαφνικά, εναρμονίζουν τα θέλω τους, σμίγουν τα όνειρά τους, φροντίζουν τις πληγές τους, μοιράζονται τους πόθους και τα πάθη τους, κι έπειτα… Άλλοι χάνονται, αφού έχουν κλέψει ό,τι μπόρεσαν, και άλλοι μένουν...

Οι λέξεις εκτοξεύονται σε απειλητικό τόνο από το στόμα του γονιού...

Ο Τζόσουα είναι ένας άντρας όμορφος, ευγενικός, έντιμος και φιλομαθής...

Τρεις φόνοι στη σειρά δεν είναι κάτι συνηθισμένο για τον αστυνόμο Νίκο Αξιώτη...