Μια αποκαλυπτική μελέτη για την ολέθρια εκμετάλλευση των ανθρώπων στα σοβιετικά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας...

Το βιβλίο περιέχει την τελευταία συνέντευξη, βαρυσήμαντη και εκτεταμένη, που έδωσε ο Νίκος Καζαντζάκης στον Πιερ Σιπριό την άνοιξη του 1957, λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του...

Ο κόσμος αυτός βασίζεται στο ψέμα...

Κρατάτε στα χέρια σας ένα ευαγγέλιο....

Η Εύα, μαθήτρια της τρίτης γυμνασίου, φεύγει με τη μητέρα της από την Αθήνα για να εγκατασταθούν σε μια πόλη της επαρχίας.

Βρισκόμαστε στα 1937. Η Βαρσοβία είναι ένα εκρηκτικό χωνευτήρι ανθρώπων. Στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα του Δημοτικού Κινηματογράφου το κοινό παρακολουθεί ενθουσιασμένο,

Οι Διάλογοι με τη Λευκοθέα είναι ένα εγχείρημα ιδιοσυγκρασιακό και μοναδικό μέσα στο έργο του Τσέζαρε Παβέζε. Ο τίτλος δεν παραπέμπει μόνο στη γνωστή Νηρηίδα,

Η Γη δέχεται την εισβολή μιας απόκοσμης ακτινοβολίας που μεταλλάσσει τα ψυχικά δάκρυα σε τοξικά. Όποιος κλαίει από έντονη χαρά ή λύπη χάνει τα μάτια του.

Όσο απόμακρες γεωγραφικά ή ιστορικά κι αν είναι οι αφορμές της αφήγησης, ο Μιχάλης Μοδινός αναδεικνύει εδώ με τρυφερότητα, ενσυναίσθηση και χιούμορ την τετριμμένη καθημερινότητα,

Συγχαρητήρια! Κάνατε μια εύστοχη επιλογή...

Η φωνή αντρική, τρυφερή, ερωτική σχεδόν. Την φιλάει γλυκά καθώς λέει, θα τελειώσει κάποτε, θα νικήσουμε.

Αυτή είναι η ιστορία του Νούση, ενός Έλληνα πλάνητα στην αστική ζούγκλα της Φραγκφούρτης, που μαζί με άλλους κυνηγούς της τύχης περνά τις μέρες και τις νύχτες του πάνω από τη ρουλέτα...

Η αρχιτεκτονική της μνήμης αποπειράται να αναστηλώσει τοπία εσωτερικότητας...

Ένα παιδί σε έναν κόσμο που δεν είναι πια όπως τον ήξερε...

Το ΠΑΣΟΚ – Πριν, από όποια σκοπιά κι αν το αντικρίσεις υπήρξε ένα κόμμα, ή καλύτερα ένα Κίνημα, που ερχόταν κυριολεκτικά από το Mέλλον...