Οδός Πανός - Σιγαρέτα

Ησυχία Αμείλικτη φθινοπωρινή αϋπνία ένα γραφείο επίπεδος τάφος οι μνήμες στάζουν σαν μέταλλο λιωμένο, καυτό πάνω στον χρόνο παραμορφώνουν κάθε προοπτική οι παλλόμενοι τοίχοι του δωματίου κλείνουν απειλητικά προς τα μέσα παράθυρα τετράγωνα μάτια υλακές αδέσποτων, θρηνητικά άσματα ο ουρανός και η νύχτα επάρατη ησυχία, μοναχική προσευχή σε ανύπαρκτο ελεήμονα θεό η απόγνωση, αιχμηρή συντροφιά στην αναμονή ν'' ανθίσουν τ'' άστρα ποτισμένα από μελανό αίμα - το αίμα μας...

-

-

-

Όπως ρητά δηλώνεται στον τίτλο του πονήματός του, τα κείμενα αυτά είναι προϊόντα της αναγνωστικής και κριτικής αναστροφής του με τον λόγο βιβλίων, μυθιστορηματικών και ποιητικών, τόσο Ελλήνων όσο και Ξένων συγγραφέων.

14 ποιητές του 18ου, 19ου αιώνα...

Η τέχνη της ποιήσεως δια χειρός Γ...

Τα ποιήματα του Σ...

Ποιήματα – πορτραίτα του ποιητή Μίλτου Σαχτούρη...

Ποιήματα πορτραίτα του γλύπτη Γιανούλη Χαλεπά...

Τα νέα ποιήματα του Κ...

Περιέχει CD με 11 ποιήματα σε απαγγελία Σωτήρη Τσόγκα και μουσική Νίκου Χαριζάνου...

Διηγήματα για ανθρώπους που ζουν δίπλα μας...

ΜΕΤΑ ΤΗ ΕΣΠΕΡΑ Πάντως, το μύρον όλως διόλου αληθινό κι εξαίσιο στο σώμα και των δυονώ και τι δυνατό στην κλίνη που επλάγιασαν ανόμως πλην ηδονικώς πολύ καθώς το φως εξέλειπεν έξω στην πολιτεία διαρκούντος επαρκώς όμως και στων δυονώ τα σώματα...

Μικροί ωραίοι άγγελοι της Άνοιξης Λαβωμένοι του κεραυνού, στο πρώτο παραμυθένιο φτεροκόπημα Απορημένα, πάναγκα φωτεινά μάτια, βάζουν όνειρα σε αναστολή πάνω σε αθώα, λευκά σεντόνια Δεν πρόφτασαν να σκίσουν τα παπούτσια τους Να τρίψουν τα γόνατα και να χύσουν δροσάτα δάκρυα, στων παιχνιδιών τις λιθόστρωτες αλάνες Άφησαν τα μαλλιά τους να περιπλανιούνται στο χρόνο και τα ολάνθιστα ελπιδοφόρα χαμόγελα του Ήλιου, να χρυσολούζουν στο στενό τους στέρνο Αγωνιστείτε αδάμαστα παιδιά Με του σπαθιού τη ζωογόνο θέληση Εσείς, οι λαμπεροί θαλλοί της άσβεστης Φλόγας...