Περισπωμένη

ΣΤΙΣ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 1962 ο εβδομηντατριάχρονος πλέον Μάρτιν Χάιντεγκερ δίνει μία διάλεξη με τίτλο «Παραδοσιακή γλώσσα και τεχνική γλώσσα» ενώπιον ενός μάλλον ασυνήθιστου κοινού, σε μία επαρχιακή δημόσια ακαδημία μετεκπαίδευσης για καθηγητές επαγγελματικών σχολείων...

Η ΠΡΩΤΗ ποιητική συλλογή του Ανδρέα Σπαβέρα περιγράφει την οπτική ενός δολοφόνου από τη γέννησή του μέχρι και τη διάπραξη του φόνου μιας κοπέλας ονόματι Άνικο (από το oυγγρικό όνομα Anikó, το οποίο έχει εβραϊκές ρίζες και σημαίνει την ευνοημένη από τον Θεό)...

ΒΑΛΘΗΚΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΟ ΤΟ ΑΣΤΡΟΧΩΡΙ, άνθρωποι και ζώα, να φτιάξουν στη μεγάλη Αστροπλατεία ένα δέντρο χριστουγεννιάτικο, όχι όρθιο, αφού δεν θα έφθανε ποτέ τόσο ψηλά όσο θα χρειαζόταν, αλλά πλαγιαστό, με τα κλωνάρια του πάνω στο πλακόστρωτο να κοιτάνε προς τον ουρανό...

Πρόκειται για μια ποιητική σύνθεση, που αναπτύσσεται με την ανέλιξη μιας μουσικής φούγκας σε σαράντα δύο μέρη...

ΕΚΤΗ ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ ποιητική συλλογή της Χρύσας Ευστ...

H ΔΕΚΑΤΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ του Δημήτρη Κρανιώτη Το τάνταλο τάλαντο του λόγου στοχεύει να διαυγάσει μερικούς καίριους κι επίκαιρους προβληματισμούς της εποχής μας, καθώς και να εξιχνιάσει —τόσο με τον οίστρο και τον ρυθμό της ποίησης, όσο και με την ποίηση του στοχαστικού λόγου— μερικές θεμελιώδεις ερωτήσεις...

Πάντα υπάρχει η Σαμαρκάνδη...

Η ΑΝΤΟΧΗ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ...

Νοθεμένη ποίηση Νύχ...

Η ευθεία επικοινωνία είναι για το Θεάνθρωπο κάτι αδύνατο, διότι, στο βαθμό που είναι σημείο αντιλεγόμενο, δεν μπορεί να πει τον εαυτό του ευθέως [...

Ω θάλασσα που την αυ...

Η Ιωάννα τούς έβλεπε με ζήλια, αυτή δεν τολμούσε να μπει στη θάλασσα Νοέμβρη μήνα, τα παιδιά κάνανε μακροβούτια, τινάζονταν, σκίζανε το νερό αγκαλιασμένα και χαίρονταν την ξέφρενη ανεμελιά τους, αγγίζονταν, θωπεύονταν, κολλούσαν τα σώματά τους και μετά αποχωρίζονταν, για να σμίξουν πιο πέρα, δύο αστραφτερά θαλάσσια πλάσματα, δύο δελφίνια ερωτευμένα, κι όταν χόρτασαν παιχνίδι, ξάπλωσαν στον βράχο και κοιμήθηκαν πλάι στη γυναίκα, όταν εκείνη ξύπνησε, τα παιδιά την αγκάλιαζαν, το ένα από τη μία μεριά, το άλλο από την άλλη, γέρνοντας στους ώμους της, τα κοράλλια των μαλλιών τους στάζανε αλάτι, και ένιωσε μια συγκίνηση από την αναπάντεχη τρυφερότητα, μετά κουλουριάστηκαν και πήραν τη στάση εμβρύου, και συνέχισαν να αναπνέουν απαλά, το καθένα στον δικό του αμνιακό σάκο, μέσα στην κοιλιά της...

Η φίλη μου Μαγδαληνή Τρικαλινού, όταν πέθανε η μητέρα της, βρήκε σε φάκελο μια σειρά επιστολών και κειμένων...

Το θέμα του ποιήματος αφορά τη Διάσκεψη της Λωζάνης και τα πρόσωπα που συμμετείχαν σ'' αυτήν...

(ΣΑΝ) ΠΟΙΗΜΑ ...