Όλοι μας έχουμε τις αδυναμίες μας, γιατί γεννηθήκαμε άνθρωποι...

Όταν η αθωότητα βρίσκει απέναντί της το διαβολικό κακό, τότε η τεκτονική σύγκρουση που ακολουθεί δηµιουργεί έναν απότοµο γκρεµό...

Ιωάννινα, αρχές δεκαετίας του ΄80...

Όταν απολύθηκα, τέλη του ’87, πέρασα από το Διακοφτό...

Ένα σκήπτρο που συµβολίζει την ολοκληρωτική υποταγή στη θεόπνευστη εξουσία, κτήµα των πανίσχυρων Χαλδαίων ιερέων της Βαβυλώνας...

“Τῶν δεινῶν”, εἶπα, “προφήτη! Δαίμονα, πουλὶ ἢ ἀγύρτη! Πειρασμὸς ἢ καταιγίδα κι ἂν σὲ στέλνει στὴ στεριά, σ’ ἔρημο ἀπομονώμενο, μὰ ἄφοβο καὶ μαγεμένο, σ’ ἕνα σπίτι στοιχειωμένο ἀπ’ τὸν Τρόμο, πές μου πιὰ...

Θυµάµαι ότι από µικρή κοιτούσα µε µεγάλο ενδιαφέρον τους χάρτες στον σχολικό άτλαντα...

Οι ζωές μας, οι ζωές όλων των πολιτών αυτής της χώρας, ουσιαστικά δεν μας ανήκουν…” Βήμα-βήμα η διαδρομή ενός ‘’καθημερινού ‘’ πολίτη...

Μια συλλογή ποιημάτων, της Αγγελίνας Παπανικολάου, όπου η ποίηση, ο έρωτας, η μελαγχολία και η λογοτεχνία συνυπάρχουν αρμονικά...

Σε έναν κόσµο όπου το µάτζικα ήταν ξεχασµένο για αιώνες, η µυστηριώδης αυτή δύναµη αρχίζει να παρουσιάζεται ξανά σε όλο και περισσότερους ανθρώπους, από τις µεγαλύτερες πόλεις µέχρι και τα πιο αποµακρυσµένα χωριά κάθε βασιλείου...

Πέντε υπέροχοι άνθρωποι, πέντε φίλοι, εµφανίζονται σε µία από τις καθιερωµένες συναντήσεις τους την παραµονή της Πρωτοχρονιάς...

Πάρης Η ζωή µου στη Θεσσαλονίκη… ένα µπλεγµένο κουβάρι...

Μια τυπική µητρική προτροπή για καθάρισµα της σοφίτας, σε ένα διαµέρισµα όπως όλα τα υπόλοιπα του Ηρακλείου Κρήτης, σηµατοδοτεί την αρχή µιας περιπέτειας που ο νεαρός Αλέξανδρος και η παρέα του δεν θα µπορούσαν να φανταστούν ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα...

Μόναχο, 1939 Ο Αδόλφος Χίτλερ αποφεύγει µία βοµβιστική απόπειρα χάρη στην έγκαιρη προειδοποίηση του Ελβετού αστρολόγου Καρλ Ερνστ Κραφτ...

Ιωάννινα, 1795...