Βρισκόμαστε στο έτος 674 μ....

Παράξενα που σε πονούν οι λέξεις....

Το "Πάρκο" είναι μια συλλογή 15 ιστοριών μυστηρίου και φαντασίας....

Σε αυτόν τον χαοτικό κόσμο υπάρχει θλίψη, η οποία περνάει από κάποια στάδια: Της άρνησης, του θυμού, της διαπραγμάτευσης, της κατάθλιψης και, τελικά, της αποδοχής....

"Κι αν ο Θεός έκανε λάθος μια μέρα στα όνειρα;" "Γιατί τον άνθρωπο τον βαραίνει η ύπαρξή του;" "Τι ακριβώς είναι τα όνειρα; Και γιατί είναι απαραίτητο να υπάρχουν; Οι σκέψεις, οι προσδοκίες, οι φόβοι;" Ενα λάθος στο τμήμα διανομής ονείρων, που αργεί να γίνει αντιληπτό, στέλνει μια σειρά από όνειρα σε λάθος παραλήπτη....

Άγριος άνεμος βογκάει λυσσασμένος, κοιτάζω το θεριό πια τρομαγμένος....

Η αναζήτηση χρυσού, ως ακραία έκφραση της ακόρεστης δίψας του ανθρώπου για πλούτο, οδηγεί σύγχρονους, πανίσχυρους οικονομικά χρυσοθήρες να συμμαχούν ακόμα και με κυβερνήσεις, για να επιφέρουν βίαια ανατροπή της ισορροπίας ολόκληρων οικοσυστημάτων....

Άραγε, μπορεί κανείς να προετοιμαστεί ώστε να μην πέσει στην παγίδα που μας εγκλωβίζει μέσα σε ένα ατέρμονο αίσθημα αβεβαιότητας, ανασφάλειας και κατ επέκταση μοναξιάς; Είναι αρκετό να έχει γνωρίσει κανείς το άλλο του μισό για να ζήσει μια ευτυχισμένη καθημερινότητα; Κατά πόσο μπορεί ο άνθρωπος να δαμάσει το θηρίο που λέγεται "εγώ" μέσα του, ώστε να σβήσει τη δίψα του για περισσότερη αναγνώριση και επιβεβαίωση; Είναι μήπως, τελικά, οι ζωές μας όμορφες και ψεύτικες, σαν τις κούκλες στις βιτρίνες που λάμπουν πίσω από το αψεγάδιαστο, αφιλτράριστο τζάμι; Η συλλογή διηγημάτων "Τακτοποιημένη Ζωή" παρουσιάζει διαφορετικούς ήρωες, μέσα από το κάθε διήγημα ξεχωριστά, με σκοπό να προβάλει τη μοναξιά με την οποία έρχεται αντιμέτωπος κανείς μέσα στον γάμο, στις σχέσεις, στις φιλίες, στη συνείδησή του....

Έτσι έπλασες εσύ εμένα ελεύθερα έγινες εγώ....

Όλα είναι ζωντανά και όλα αγκομαχούν? το πάτωμα ζωντανό, οι τοίχοι ζωντανοί οι πόρτες που κρέμονται με κλειστά πόμολα ζωντανές ζωντανή ακάλυπτη μιζέρια στον τάφο του ορίζοντα ζωντανοί όλοι οι νεκροί αιώνες και όλα τα θλιβερά νύχια που τους σκαλίζουν ζωντανή η έμπνευσή μου στο τρελό νεκροταφείο ζωντανή η νεκρή πληγή ζωντανές οι σκελετωμένες μαριονέτες με ξεραμένα στόματα από το κούνημα της κλωστής ζωντανός ο κλόουν -πιο ζωντανός από ποτέ- καθώς βάφει με σπασμωδικά χαμόγελα το απέραντο της ζωντανής μελαγχολίας κομπιναδόρος μιας τόσο γνώριμης μελωδίας το τοπίο της φρίκης, το τοπίο της ζωντάνιας, και όλα ζουν και όλα υποφέρουν από την απώλεια της ζωής μέσα στη ζωή, από τη λεπτότητα του κατακρεουργημένου ειδώλου άρτια διασκορπισμένου στη σκιά που απλώνει το παραγκωνισμένο φως....

Μια μικρή ποιητική ανθολογία με στίχους που αποτυπώνουν το ακριβές περίγραμμα της ελληνικής επαρχίας, μέσα από το θυμικό πρίσμα και την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του κάθε ποιητή....

"Χτυπούσα με μίσος και με λυσσαλέο πάθος το κεφάλι του, ώσπου τα αίματα έβαψαν τα χέρια μου....

"Μια ιστορία που καθρεφτίζει την ιστορική και πνευματική πορεία του ανθρώπου"....

Στα κοινωνικά δίκτυα, ακόμα και μια νυχτερίδα μπορεί να ονειρεύεται πως μια μέρα θα γίνει γλάρος....

Αγάπη! Τι είναι η αγάπη; Ποιος ο ορισμός της; Είναι ο ίδιος για τον κάθε άνθρωπο; Έχει την ίδια έννοια, την ίδια μορφή, το ίδιο καρδιοχτύπι; Πόσο πολύ μπορεί ν αγαπήσει κάποιος; Έως πού μπορεί να φτάσει; Η Ζωή και ο Άρης, σαν δύο δορυφόροι, γυρίζουν ο ένας γύρω από τον άλλον για χρόνια....