Λένε ότι η διήγηση είναι ένας τρόπος για να χειριστεί κανείς τον χρόνο....

Ο τροχός είχε γυρίσει....

Στην ψυχή της Ελπίδας υπήρχε πάντα η θεωρία των άκρων....

Το τυχαίο....

...

Γήινες σκουληκότρυπες είν των µετρό µας οι σταθµοί....

Άννα και Ηλέκτρα....

Στο μυαλό του καθενός συμβαίνουν διάφορα και διαφορετικά, κι αρκεί μια στιγμή, ένας στίχος τραγουδιού, μια κουβέντα, ένα μοναχικό ξημέρωμα, ένα ξόδεμα δίχως ανταπόκριση, δυο χέρια απλωμένα, μια σκέψη χωρίς σταματημό στα περασμένα, για να ψηλώσεις απότομα ή για να επιστρέψεις στο μηδέν....

Η Χρυσή, μια δυναμική σύγχρονη γυναίκα, νιώθει έτοιμη μετά από αρκετά χρόνια προβληματισμού και διλημμάτων, να εκπληρώσει το χρέος της απέναντι στη γιαγιά της Χρυσούλα, να διασώσει την ιστορία της....

Είναι βράδυ αφέγγαρο κι απ τη χαραµάδα του παραθύρου εισβάλλει ξάφνου µια ακτίνα φωτός....

Η Νέρεζα είναι μια κοπέλα χωρίς οικογένεια, μόνη στον κόσμο....

Σε έναν παρακμάζοντα ηθικά και οικονομικά κόσμο, μια θεά στέλνει ένα ξωτικό σε μια αποστολή: Μαζί με τέσσερις εκλεκτούς πρέπει να συγκεντρώσει τέσσερα μαγικά κλειδιά και να επιφέρει την εκ θεμελίων αλλαγή του....

Θυμάστε τις μέρες του Τρόμου; Θυμάστε τότε που οι Λεγεώνες του Χάους επιτέθηκαν στον κόσμο μας και σχεδόν τον αφάνισαν; Τότε που το Κακό πήρε σάρκα και οστά, ζωντανεύοντας τους εφιάλτες μας; Τότε που οι κραυγές αγωνίας των σφαγιασθέντων ήταν η συντροφιά μας κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό; Τότε που ο αέρας μύριζε αποσύνθεση και τρέλα και που η απόγνωσή μας μεγάλωνε με κάθε ανάσα που παίρναμε; Σε έναν κόσμο που προσπαθεί να κλείσει τις πληγές του και να απωθήσει στα βάθη της μνήμης του τα γεγονότα που τον άλλαξαν, ένας ερευνητής καλείται να ανακαλύψει τα σκοτεινά πλάσματα που επέζησαν και να τα εξολοθρεύσει....

Ζω με τη δύναμη του φωτός εκτρoχιάζομαι στις ράγες του μεσημεριού μαζεύοντας ήλιους από καλοκαιρινά πρόσωπα....

Ήταν κάποτε µια γιαγιά, που δεν άφηνε τη φωτιά της ποτέ να σβήνει....