Εκδόσεις Πνοή

Δύο άγνωστοι μεταξύ τους άντρες συναντιούνται τυχαία στο χιονισμένο αεροδρόμιο «Μπορίσπιλ» λόγω της καθυστέρησης των πτήσεών τους...

Ο πρόωρος θάνατος ενός αβάφτιστου παιδιού, το δίλημμα ενός καλοσυνάτου χωρικού, η επίσκεψη μιας ζητιάνας, ένα ρόδι και μια γάτα...

Η οικογένεια Λεβάντε...

Ο Καρίμ ονειρεύεται τη φυγή...

«Γενικά στη ζωή, φτάνει ένα ανεπαίσθητο θρόισμα του αέρα για να γκρεμίσει την περίτεχνη κατασκευή σου με τα τραπουλόχαρτα...

1960 Μια κοπέλα ύστερα από μια τραγωδία αποφασίζει να γίνει καλόγρια...

«Η Λιμπερτάλια δεν ήταν μία συνηθισμένη ευρωπαϊκή κοινωνία των καιρών...

Τι συμβαίνει όταν ο μοναδικός μας φίλος έχει μετακομίσει μακριά; Ποιoς μπορεί να μας βοηθήσει να αποκτήσουμε φίλους; Ο Ορέστης έχει συντροφιά τα σύννεφα που αντικρίζει κάθε πρωί από το παράθυρο του δωματίου του και δημιουργεί με τη φαντασία του την Αέρινη Παρέα...

Ο «Σπούτνικ» –αριστερών πεποιθήσεων γαρ και γρήγορος σαν τον ομώνυμο δορυφόρο– από φτωχόπαιδο και τσιράκι σε συνεργείο μοτοσικλετών, σε σύντομο χρονικό διάστημα γίνεται πρώτη φίρμα στην παραλιακή χάρη στις κόντρες...

Ο Ωκύανος είναι ένας χαρούμενος και φιλικός ξιφίας που ζει ευτυχισμένος στον θαυμαστό κόσμο της Μεσογείου...

Ένα πρώην ζευγάρι συναντιέται ύστερα από χρόνια στο Παρίσι και καταλήγει στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου για ένα μόνο βράδυ...

Τα χορευτικά της βήματα, ένα γράμμα δίχως όνομα αποστολέα και παραλήπτη, ένα ασημένιο δαχτυλίδι κι ένα σκουριασμένο κλειδί, καθώς και η μυστηριώδης άρνηση της μητέρας της να της μιλήσει για την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτά τα ευρήματα, οδηγούν την Ισιδώρα από την Αστόρια σ’ ένα χωριό του Ολύμπου, τη Λευκομηλιά, με σκοπό να ανακαλύψει μόνη της όσα έχουν μείνει κρυφά για χρόνια...

«Όλοι μου λένε ότι είμαι το πιο φωτεινό αστέρι και πρέπει να φροντίζω τον εαυτό μου, να τρώω καλά για να προσέχω το φως μου» έλεγε με παράπονο ο Πολ και κοιτούσε τη θάλασσα...

Στο τελείωμα της προηγούμενης δεκαετίας, ένας αρχιτέκτονας διασχίζει το φαράγγι κι αναστοχάζεται τη ζωή του...

Μπουρνόβας, 1890 – Σμύρνη, 1910 «Η γραμμή της ζωής σου είναι μεγάλη, όμως ο χάρος θα σου απλώνει συνέχεια το χέρι...