Πόλις

"Προδίδει η γραφή, Άγγελε, όπως η Σοφία σε κείνη την εκδρομή....

Οι έννοιες της αξιοκρατίας και της επάξιας αντιμετώπισης έχουν αδιαμφισβήτητη διαισθητική απήχηση....

Σπίτια, βιβλιοπωλεία και γραφεία, μικρά λιμάνια και καφενεία....

Στις τριάντα βιβλιοκρισίες του τόμου, δημοσιευμένες στο περιοδικό "Νέα Εστία" την τελευταία τριετία (Μάρτιος 2006 - Σεπτέμβριος 2009) γίνεται λόγος για βιβλία των Σωτήρη Δημητρίου, Δημήτρη Νόλλα, Μαρίας Μήτσορα, Νίκου Χουλιαρά, Φαίδωνος Ταμβακάκη, Κώστα Βούλγαρη, Κλαίρης Μιτσοτάκη, Γιώργου Μπράμου, Μένη Κουμανταρέα, Ιωάννας Καρυστιάνη, Σώτης Τριανταφύλλου, Σάκη Σερέφα, Άντζελας Δημητρακάκη, Αύγουστου Κορτώ, Δημήτρη Γκιώνη, Β....

Διηγήματα του Τάσου Χατζητάτση που γράφτηκαν το 2007 και το 2008....

Σύγχρονες ιστορίες δύσκολων, γελοίων, περίεργων, κεραυνοβόλων αλλά και βραχύβιων ερώτων....

Ήμεροι κι ανοχύρωτοι Δεν περιμένουν πια εισβολείς Επιδρομές και πολιορκίες δεν υπάρχουν Δεν συνηθίζονται οι αιφνιδιασμοί Η κεφαλή των μακριών τους τραπεζιών Κοιτά σαν φωτισμένη πλώρη Ίσια στο δρόμο Κι εκείνοι από τις δυο πλευρές Με ελαφριά ενδύματα και υψωμένα κύπελλα Κοιτούν ο ένας τον άλλον Απορροφημένοι Και υπολογίζουν στην αβροφροσύνη των περαστικών Ανάμεσά τους ζήσε Χωρίς να φθάνεις Και χωρίς να αναχωρείς...

Μια περιπλάνηση από την Ιρλανδία και την Πορτογαλία μέχρι το Αραράτ, από τη Σιβηρία και την Αράλη ώς τον Ατλαντικό....

Επί τέσσερα χρόνια η ελληνική Δικαιοσύνη διερευνά την υπόθεση της Χρυσής Αυγής, η οποία, σύμφωνα με το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, είναι μια εγκληματική οργάνωση που δρα υπό τον μανδύα πολιτικού κόμματος....

Το κεντρικό ερώτημα αυτού του βιβλίου είναι: Σχετίζεται η ιστορία, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο ιστορούμε το παρελθόν, με τη δημοκρατία; Αποτελείται από τρία μέρη....

Χωρίς εσένα θα με καταπιεί το μπλε υγρό....

Πορτρέτα και συνεντεύξεις σημαντικών ελλήνων συγγραφέων από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 ώς τις μέρες μας....

Ένας άντρας βρίσκεται μαχαιρωμένος στους δρόμους του Βουκουρεστίου....

Το "Βιβλίο του Ντάνιελ" είναι το χρονικό μιας αμερικανικής τραγωδίας....

λες - να ψηλαφίσω απ’ την αρχή λες με δάχτυλα τους καρπούς να παραδώσω λες να παραδώσεις λέω μα κοίτα πώς έχει το πράμα ο χρόνος που ικέτεψες θα ’ρθεί και θα γελάσει θα ’ρθεί λες και θα ’ρθώ σού απαντά να ’ρθεί λες να ’ρθεί τικ τακ τικ τακ τικ τακ χέρια στους καρπούς μετράνε αδύναμα δάχτυλα σε φλέβες αδύναμες κι άσ’ τα λες ίδια κολυμπήθρα του Σιλωάμ χωράς; μπαίνεις δε χωράς; να περιμένεις τη σειρά σου -θα ’ρθεί καιρός λες που θα μετρήσουμε αλλιώς- χωράω (θα) λέω αλλά ένα κιλό χώμα είναι πιο βαρύ από ένα κιλό κρέας -είναι γνωστές οι επαναλήψεις του αίματος- πολύ αίμα λες να παραδοθώ λες να παραδοθείς λέω κι εγώ για τ’ αδύναμα δάχτυλα κομμένα όπως τα νύχια νύχτα που έκοβα νομίζοντας πως ωραιότερος θα γίνω γι’ αυτά θα λέω·...