«Ο έρωτας και ο θάνατος, το σκοτάδι και το φως, η κάθοδος και η άνοδος εναλλάσσονται στην ψυχή της γυναίκας από την αρχαιότητα ως τις μέρες απαράλλακτα σφραγίζοντας την ανθρώπινη μοίρα σε μια αναπόφευκτη πορεία προς το «Τέλος» που στη γλώσσα μας σημαίνει σκοπός, ολοκλήρωση μιας πορείας προς την αυτογνωσία, την ανώτερη βαθμίδα της σοφίας…», Αργυρώ Λουλαδάκη...

Μελέτη για τη φιλοσοφική προσέγγιση του θανάτου μέσα από αρχαίες θρησκείες και πολιτισμούς...

Ολοένα υψώνουμε οχυρά στις ψυχές, στις πόλεις, στις χώρες μας… Πότε και πώς θα τα γκρεμίσουμε; Και κυρίως… γιατί να κρυβόμαστε πίσω από τα οχυρά; —— Μνήμη θαλασσινή η ώρα της ενδοσκόπησης σε δύσκολους καιρούς πλέει εντός μας … Από το καλοκαίρι της ξεγνοιασιάς μέχρι το φθινόπωρο του αναστοχασμού, από το χειμώνα της θλίψης ώς την άνοιξη της ελπίδας… Με δύο ποιητικές συλλογές, σε μία έκδοση, κάνει την εμφάνισή της στην ποίηση η Γιούλη Αντωνάτου...

Σ’ ένα όχι και πολύ μακρινό μέλλον, στον Λίβανο, ξεσπά ένας νέος εμφύλιος πόλεμος...

Τα απρόβλεπτα παιχνίδια της μοίρας θα παραμείνουν μυστήριο για τους θνητούς και θέμα για ατέρμονη συζήτηση και κατανάλωση φαιάς ουσίας...

Αλυχτώ ή υλακτώ, δηλαδή φωνάζω, ουρλιάζω...

Η Κατερίνα Διαβάτη είναι μια κλασική στυγνή δικηγόρος της «μοντέρνας» ανθρωποφαγικής σχολής: Δεν έχει ούτε ηθικές αναστολές ούτε κοινωνικές ανησυχίες...

«Ένα βιβλίο συγκλονιστικό, ένα εγχειρίδιο ψυχής…» Το «Κλειστόν λόγω πένθους» είναι σαν να μας συστήνει ξανά τη λέξη πένθος...

Με λογοτεχνική μαεστρία, ο Μιχάλης Τζανάκης ανασυνθέτει τις τελευταίες ημέρες της ζωής του Κώστα Καρυωτάκη στην Πρέβεζα...

Με σύγχρονη και πρωτότυπη γραφή, ο Θανάσης Γάκης μας οδηγεί στον κόσμο των ηρώων του, μέσα από διαδοχικές εναλλαγές σκηνών και ρεαλιστικούς διαλόγους...

Ανέκδοτες επιστολές από το κολαστήριο της Μακρονήσου και η άγνωστη ιστορία του… Ανεξήγητο πράγμα ήταν και παραμένει η δύναμη ψυχής και η αντοχή των Σκαπανέων της Μακρονήσου...

«Δύο συμβάντα μου έδωσαν αφορμή να γράψω τούτο το βιβλίο...

Τώρα τα πουλιά κοιτο...

Τα παιδιά στη Σερβία μεγάλωσαν με τον ήχο της σειρήνας και τους κρότους από τις βόμβες που έριχναν στις αυλές των σπιτιών, στα σχολεία και στα νοσοκομεία τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ...

…Από τον μεγάλο αριθμό συμμετοχών λάβαμε το ελπιδοφόρο μήνυμα ότι ακόμα στον τόπο μας η ανάγκη της γραφής και εν προκειμένω της ποίησης παραμένει ζωτική και αδιαμφισβήτητη...