24 γράμματα

[…] Ποτέ ο χρόνος δεν είναι μεγαλύτερος από μια στιγμή εγώ και η στιγμή από δωμάτιο σε δωμάτιο από χάρτη σε χάρτη από ζωή σε ζωή από κατοχή σε κατοχή από ξύλο σε σάρκα...

Στον ανά χείρας τόμο ανθολογούνται δώδεκα από τους πιο σπουδαίους νεότερους ποιητές της Πορτογαλίας...

Κουνάει το χέρι, Πίσω από τις σκιές...

Ευγνωμοσύνη Το να προχωράς, δε σημαίνει πως προοδεύεις το να μπορείς να πετάς, δε σε καθιστά ελεύθερο το να βρεις ένα σπίτι όμως, να ξεκουράζεται η μοναξιά σου τις νύχτες, αυτό σίγουρα σ’ ελευθερώνει...

[…] Και είπες Θα αφήσω πίσω τα λίγα Θα λυγίσω μπροστά Σαν το βράχο, με το στήθος γυμνό, στου άγριου βοριά τη μανία, εγώ, δεν θα σπάσω...

Σπασμένες οι ακτίνες της ομπρέλας μου Πυροβολούν το χώμα...

Η Ιστορία (ζωή, επιτυχίες και η τραγική κατάληξη στα στρατόπεδα συγκέντρωσης) ενός Ρομά πυγμάχου στη ναζιστική Γερμανία...

Κασσάνδρα Η μεταφορά της αρχαίας τραγωδίας σε σύγχρονη μορφή δεν αλλοιώνει τη δύναμή της, αντίθετα την κάνει πιο οικεία και περισσότερο αποδεκτή καθώς πάντοτε μιλάει για τα ανθρώπινα όρια, για την ύβρη και τον πόνο, όταν η λογική υποχωρεί μπροστά στον κομπασμό...

Η πιο ανθρώπινη Ιστορία που γράφτηκε για την ελληνική γη της Θεσπρωτίας...

«Μια βόλτα μες στον καθρέφτη»...

-

Για τους πόνους, τους μύθους, τους σεισμούς...

Στο μοιραίο ραντεβού τους η Χαλιμά κι ο Θεόφιλος είναι απόλυτα συνεπείς...

-

Η θάλασσα χειμώνα-καλοκαίρι...