Η φωνή των στρατιωτών τπς Μικρασιατικής Εκστρατείας δεν έχει ακουστεί επαρκώς μέχρι σήμερα...

Ο Συγγραφέας διακατέχεται από αβάσταχτη νοσταλγία για το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε και πέρασε τα παιδικά και τα πρώτα εφηβικά του χρόνια...

Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να καταγράψει τις συνιστώσες της ελληνικής παρουσίας στον χώρο της Άνω Μακεδονίας (νότια Σερβία), σε μια χρονική περίοδο (1919-1930) που αφενός συμπίπτει με τη σερβική-γιουγκοσλαβική κυριαρχία (με την παρένθεση της ενιαύσιας γερμανοβουλγαρικής κατοχής στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου), αφετέρου υπολανθάνει της ιστορικής γραφίδας...

Θα περίμενε κανείς ότι μετά τον βίαιο ξεριζωμό τους οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία θα απέφευγαν να θυμούνται ότι «ζούσαν καλά με τους Τούρκους»...

Η με­λέ­τη με τίτ­λο Στα ίχνη των παι­δι­ών του Εμ­φυ­λίου απο­τε­λεί ένα βή­μα στην επι­στη­μο­νι­κή έρευ­να και συ­ζή­τη­ση μέσα από την πα­ρου­σί­α­ση αδη­μο­σί­ευ­των τεκ­μη­ρί­ων...

Πανεπιστήμιο και δικτατορία είναι εν πολλοίς έννοιες αντιφατικές...

Πώς ήταν η κοσμοπολίτικη Σμύρνη στις αρχές του 20ού αιώνα; Πώς ζούσαν οι Έλληνες δίπλα στις άλλες κοινότητες; Γιατί ήταν τόσο μοναδικό αυτό το λιμάνι της Μεσογείου, που ακόμα και σήμερα, 90 χρόνια μετά την Καταστροφή, συνδέεται με τη χαρά της ζωής για τα καλά χρόνια και με τους θρήνους για την καταστροφή που ήρθε ξαφνικά τον Σεπτέμβριο του 1922; Μέσα από άγνωστο αρχειακό φωτογραφικό υλικό, που σταχυολογήθηκε και συντηρήθηκε προσεκτικά από τη μη κερδοσκοπική εταιρεία Πρωτέας στην Αμερική, στην Ευρώπη, την Τουρκία και την Ελλάδα, η σκηνοθέτης Μαρία Ηλιού και ο ιστορικός σύμβουλος Αλέξανδρος Κιτροέφ ξεδιπλώνουν την ιστορία της Σμύρνης, από τα χρόνια του κοσμοπολιτισμού ως την εποχή της Καταστροφής του Σεπτεμβρίου 1922...

Μοναδικό βιβλίο για όσους θέλουν να κρατήσουν στη μνήμη τους μια αλησμόνητη πόλη...

Το έτος 1922 έχει σφραγίσει ανεξίτηλα την ιστορική πορεία και τη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού...

-

Εδώ δεν έσβησαν ποτέ οι πυρκαγιές δεν στέγνωσαν τα δάκρυα, οι πλημμύρες Νοτιάς δε φύσηξε... Εδώ στην Κοκκινιά... δε σκύβει το κεφάλι ο πόνος δε μεταναστεύει η πίκρα δεν ξενιτεύεται ο καυμός ο πόλεμος... δεν τελειώνει Αν αφήσεις το χαράκωμα θα χαθείς Εδώ... δεν διαλέγεις δεν πεθαίνεις ζεις...

«Η επέτειος των εκατό χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή ήταν η στιγμή να πάρουν ξανά ζωή και φωνή οι ογδόντα έξι αυτές φωτογραφίες...

Μεταφραστές: Chrissi Bodaridou, Irini Sarioglou, Henry Scott, Photographs: Hellenic History Foundation, Petros G...

Ένας Διχασμός χωρίς τέλος… Ανάμεσα σε δύο παρατάξεις προσδιοριζόμενες από την αντίπαλη πλευρά ως «προδοτικές»… Οι οποίες συνιστούσαν ωστόσο, έως το τραγικό 1922 τουλάχιστον, εκφράσεις διαφορετικών εκδοχών του ελληνικού «αναθεωρητικού/απελευθερωτικού» μεγαλοϊδεατισμού και εθνικισμού… Ένας Διχασμός με υπόβαθρο προσωποκεντρικό ασφαλώς (η σύγκρουση των «δύο Β»), αλλά και κοινωνικό και ιδεολογικό και οικονομικών στοχεύσεων και νοοτροπιών… Ένας παρατεταμένος οιονεί εμφύλιος πόλεμος, που κατέλιπε μίση αδιανόητα και ανεξίτηλα… Και που οδήγησε σε δικαστικούς φόνους «προδοτών», δηλαδή πολιτικών αντιπάλων...

«Φοβερό πράγμα να χάσεις το ηθικό σου στον πόλεμο...