-...Το Πούσι είναι η δεύτερη ποιητική συλλογή του Νίκου Καββαδία και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1947 από τον Α. Καραβία. Έκτοτε εκδόθηκε 4 φορές στις εκδ. Γαλαξίας (1961-1971), 16 φορές στις εκδ. Κέδρος (1975-1989) και, από τον Οκτώβριο 1989 μέχρι τον Δεκέμβριο 2000, 13 φορές στις εκδ. Άγρα.

-

Ο Ηρακλής είναι παιδί του Δία, του άρχοντα του Ολύμπου...

-

Εγκαταλειμμένα χωριά, σπίτια που ερημώνουν, άνθρωποι μαραζωμένοι, γυρεύουν ανάσα...

Στις ημέρες μας, ο τρόπος με τον οποίον αποκτούμε γνώση έχει αλλάξει ριζικά...

-

Πινελιές σκέψεων στη νουβέλα ΠΟΛΥΔΑΜΑΣ Ο ΣΚΟΤΟΥΣΣΑΙΟΣ Λέει κάπου ο Φρόιντ: «Για να καταλάβεις τον χαρακτήρα κάποιου, ζήτησέ του να περιγράψει τον αγαπημένο του φίλο, τον αγαπημένο του τόπο, τον αγαπημένο του δάσκαλο»...

Αν αρχή του σύμπαντος ήταν το «πρωταρχικό άτομο» που κάποτε εξερράγη και δημιουργήθηκαν οι γαλαξίες και οι αστέρες, τα πάντα είναι συνδεδεμένα, δεν υπάρχει κενό, κι είναι ψευδαίσθηση το ότι υπάρχουν χωριστά αντικείμενα...

Ἡ μυστικὴ φωνή… Μιὰ...

Σε μια πανέμορφη πόλη, τα Τρίκαλα, όπου οι δρόμοι φωτίζονται από τα χριστουγεννιάτικα αστέρια, ένα μικρό αγόρι, γεμάτο καλοσύνη και όνειρα, τολμά να αναζητήσει τις νεράιδες του Μύλου – την Αγάπη, την Ειρήνη και την Ευτυχία...

Όταν παρήλθε το πάντα, οι τοίχοι – τείχη περιήλθαν στην πλήρη κυριότητά της, άδειοι πλέον περιεχομένου...

Η Άρτεμη μεγάλωσε σε ένα νησί των Κυκλάδων, μέσα σε μια δεμένη, πολύτεκνη, κλασική ελληνική οικογένεια...

Από μικρός φοβόταν τις καταιγίδες ο Μιχάλης...

Μανούλα μου, τώρα εμείς θα φύγουμε στο σπίτι μας θα πάμε Κι αν κλάψεις λίγο στην αρχή να μην μοιρολογήσεις Στα μαύρα ποτέ να μην ντυθείς θέλουμε ν’ ασπροφορέσεις Στην γλάστρα τον βασιλικό μην ξεχνάς να τον ποτίζεις Κι απ’ την αυλίτσα την μικρή λευκό μαντήλι να κουνήσεις Η απώλεια αγαπημένων προσώπων είναι δυσβάσταχτη, επίπονη και άβολη...