Στο δοκίμιο Χωρίς τίτλο ο συγγραφέας Βαγγέλης Θεοδώρου καταγράφει με σκωπτικό και εύστοχο τρόπο τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά δρώμενα της εποχής μας συσχετίζοντάς τα με ιστορικά γεγονότα , των οποίων αποδεικνύεται γνώστης...

Το τρίτομο αυτό εγχειρίδιο εξετάζει τη λογοτεχνική παραγωγή κατά τη χιλιετή περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας...

Σ’ ένα μικρό κι αχαρτογράφητο χωριό, που το εξουσιάζει ένας αιμοσταγής δεκατριάχρονος τύραννος, καταφθάνει στην καρδιά της Σαρακοστής μια βοϊδάμαξα χωρίς οδηγό, φορτωμένη μ’ ένα μαρμάρινο φέρετρο...

Το Μέγαρο, παλικάρι μου, έχει ιδιοκτήτες...

-

Πενήντα τέσσερα ποιήματα για την έννοια και τη διαχείριση του χρόνου, το βάθος της απώλειας και, τελικά, το νόημα της ζωής...

Πώς μπορεί να εξελιχθεί η ζωή ενός ανθρώπου με κινητική αναπηρία; Τι είναι αυτό που δίνει το κίνητρο σε έναν άνθρωπο με σπαστική τετραπληγία –εγκεφαλική παράλυση ή αλλιώς με απλά λόγια, βαριά κινητική αναπηρία– να παλεύει στη ζωή, όπως όλοι οι άνθρωποι; Θα σας απαντήσω ότι ούτε εγώ η ίδια το γνωρίζω ακριβώς! Αντιλαμβάνομαι ότι είναι κίνητρο εσωτερικό, που δεν χωράει εύκολα σε λέξεις...

«Νεγκλιζέ» Η νέα συλλογή διηγημάτων της Γεωργίας Δρακάκη 34 ιστορίες για τις γυναίκες που περπατούν ανάμεσά μας στην Αθήνα «Τι είναι γυναίκα τελικά;» Η ερώτηση μένει καρφωμένη πάνω από μια πόρτα, σαν σημείωμα προς τον εαυτό, σαν υπενθύμιση, σαν πρόκληση...

-...Ο πιο ασφαλής τρόπος, για να γνωρίσουμε τις ιδέες και την ποιητική του Καβάφη, είναι να ακούσουμε, όσο μπορούμε καλύτερα, τι μας λένε τα ποιήματά του», ακούμε και διαβάζουμε τη γνώμη του Γιώργου Σεφέρη.

Ένα κύμα διαμαρτυρίας ξεσπά στην Αθήνα λόγω των υψηλών ενοικίων και της δύσκολης διαβίωσης...

Ποιητική συλλογ...

Μέσα σ’ αυτό το θαυμάσια εικονογραφημένο ηχητικό βιβλίο το παιδί θα ανακαλύψει πολλά από τα υπέροχα ζώα του πλανήτη μας...

«Είναι αλήθεια ότι είμαι ανειλικρινής...

Μέσα σ’ αυτό το μεγάλο ηχητικό βιβλίο το παιδί θα ανακαλύψει πάνω από 100 πρώτες λέξεις και έννοιες...

Δέκα ιστορίες, για ό,τι εμφανίζεται όταν η πραγματικότητα αιωρείται σε μια παγίδα χρόνου, τότε που η μνήμη στρέφει το βλέμμα της στις άπειρες αόρατες ρωγμές του παράδοξου...