«Κάπου κάπου εμφανιζόταν ένας ξένος, κάποιος που ελισσόταν ανάμεσα στ’ αυτοκίνητα ερχόμενος απ’ την άλλη πλευρά του αυτοκινητόδρομου ή από τις εξωτερικές σειρές της δεξιάς κι έφερνε κάποια είδηση, πιθανότατα ανακριβή, που ταξίδευε από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο κατά μήκος πυρωμένων χιλιομέτρων...

Τα διηγήματα της Λίνα Μαρία Πάρα δίνουν την αίσθηση ότι εγγίζουν ιδιαίτερα τον δικό μας κόσμο, εκείνο των υπέροχων αποκαλύψεων, των οδυνηρών τραγωδιών και των αναμνήσεων που έχουμε ζήσει...

Η Ρόσα είναι μόλις δώδεκα χρονών όταν η μεγάλη της ξαδέλφη, η Τίνα, μένει ορφανή και υποχρεώνεται να μοιραστεί το δωμάτιο μαζί της...

Εμείς που δεν φύγαμε από δω, δεν φύγαμε ποτέ από δω, δεν θα φύγουμε ποτέ από δω, η άλλη όχθη μια πρόφαση για να ελευθερωθούμε απ’ το πόσο μας βαραίνουν οι βδομάδες, η άλλη όχθη ένας τρόπος να φανταστούμε Κυριακές όταν δεν υπάρχουν Κυριακές στη ζωή μας, υπάρχει ένας διαφορετικός τρόπος για να πλήξουμε, με πιτζάμες όλη μέρα να κοιτάζουμε τον δρόμο απ’ το παράθυρο και μια γειτόνισσα, υπερβολικά καλοντυμένη, να επιστρέφει από το σινεμά ενώ το σώμα της ηθοποιού εγκαταλείπει αναπόφευκτα το σώμα της μετατρέποντάς τη σε Νατιβιδάδ ή Έλσα ξανά, δεν υπάρχει καμία Αφρική, σας διαβεβαιώ, πόσο παράλογο να φαντάζεται κανείς την Ανγκόλα, τους λόφους του βαμβακιού, τους μανδρίλους, τον κυβερνήτη του Μαλάνζε, το Ναμίμπε, όλες αυτές τις επινοήσεις της γρίπης, όλα αυτά τα προϊόντα του πυρετού, ενώ μια φωνή κοντινή και απόμακρη μαζί σπρώχνει το σώμα μας – Κράτα καλά το θερμόμετρο κι εμείς νιώθουμε τον παγωμένο σωλήνα στη μασχάλη που η μάνα μας σφίγγει κοιτάζοντας το ρολόι – Υπομονή άλλο ένα λεπτό οπότε ξεχάστε την Αφρική καταλάβατε, για όνομα του Θεού, ξεχάστε την Αφρική, τι βεβιασμένη επινόηση, τι βλακεία, τι ψέμα, μια θάλασσα με δυο όχθες πού ακούστηκε αυτό, την αλμπίνα, λόγου χάρη, φαντάστηκα πως την αγόρασα απ’ τον πατέρα της, τι σου κάνει η αρρώστια...

Στις 20 Νοεμβρίου 1936 ένας άνθρωπος πέθανε και ένας μύθος γεννήθηκε: o Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι, ο μηχανικός, ο αναρχικός πιστολέρο, ο απαλλοτριωτής τραπεζών, ο χαρισματικός συνδικαλιστής, ο πολιτοφύλακας της αντιφασιστικής Βαρκελώνης...

Αλίνα, Λάουρα, Ντόρις...

Ένας τροπικός τυφώνας, ένα ζευγάρι χιμπατζήδες που θα χωριστούν με βάναυσο τρόπο, ένας μηχανικός, απογοητευμένος από την καριέρα του και καταπιεσμένος από τον πληθωρικό πεθερό του, και ο παλιός του καθηγητής, φόβος και τρόμος στα αμφιθέατρα και υπεύθυνος,

«Καθώς πλησίαζε, κατάλαβα ότι ήταν μεθυσμένος, αλλά εγώ δεν είχα πρόβλημα μ’ αυτό...

…Γι’ αυτό θεώρησα ότι δεν έχει νόημα να αφηγηθώ στο ποίημα έναν συγκεκριμένο μύθο, δηλαδή να εξιστορήσω μια συγκεκριμένη ιστορία που μπορεί εύκολα να διαβαστεί στα εγχειρίδια, αλλά να εκμαιεύσω από τον μύθο αυτό που χρειάζεται ο σύγχρονος κόσμος μας ως όραμα της πραγματικότητας ή ως ηθική συμπεριφορά… κάθε πρόσωπο παρουσιάζει το κομμάτι που είναι πιο κοντά στη δική μας θεώρηση του σύγχρονου κόσμου...

Ο Έκτορ Φουέντες πήρε την πτήση για Γκραν Κανάρια...

Ένα συναρπαστικό λογοτεχνικό ταξίδι στα πεζά κείμενα που οδήγησαν στη δημιουργία του μυθικού σύμπαντος του Εκατό χρόνια μοναξιά...

Η συγγραφέας, ύστερα από συστηματική και πολυετή έρευνα, παρουσιάζει τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα σε τρεις διαστάσεις: τον άνθρωπο, τον ποιητή και τον δραματουργό...

Μια βραβευμένη ποιητική συλλογή [Διεθνές βραβείο Juan Rejano-Puente Genil, 2019] του ισπανού ποιητή José Daniel Espejo το οποίο φέρνει τον αναγνώστη, μέσω ποίησης, αντιμέτωπο με το δράμα του αυτισμού: «Όταν διαβάζουμε βιβλία όπως το Οι λίμνες της Βόρειας Αμερικής [Los lagos de Norteamérica], ένα είδος ανομολόγητης ντροπής εκμηδενίζει κάθε άλλο συναίσθημα: τα κείμενα του Χοσέ Ντανιέλ Εσπέχο επιτίθενται χωρίς να το επιδιώκουν επειδή είναι από μόνα τους μια επίθεση του ποιητή στον εαυτό του...

Η ηθογραφική ποιητική δραματουργία του Λόρκα κορυφώνεται στον Ματωμένο Γάμο, το πιο πολυπαιγμένο έργο του συγγραφέα στην Ελλάδα...

Το σκοτεινό ερωτικό μυθιστόρημα από την Κολομβία...