Η μυρωδιά του ψωμιού που οι Γεωργιανοί προσφέρουν σε Πόντιους πρόσφυγες, ο ήχος της καμπάνας που ακούγεται από τον πρώτο χριστιανικό ναό χτισμένο από Έλληνες στο Βατούμ υπό την οθωμανική ακόμα κυριαρχία, η ευγνωμοσύνη των εξαντλημένων από τις κακουχίες Γεωργιανών δοκίμων που βρίσκουν καταφύγιο στην Αθήνα, το μυστικό ενός Έλληνα αξιωματούχου που σώζει εκατοντάδες ψυχές, ένα τηλεγράφημα συμπαράστασης Γεωργιανών φοιτητών προς τους Έλληνες που φτάνει στον παραλήπτη του 125 ολόκληρα χρόνια μετά την αποστολή του… Οι συγκινητικές ιστορίες του παρόντος βιβλίου επιβεβαιώνουν περίτρανα ότι ιστορία δεν σημαίνει μόνο γεγονότα...

Η λέξη «μεσαιωνικός» φέρνει στον νου εικόνες των «Σκοτεινών Χρόνων», αιώνων άγνοιας, δεισιδαιμονιών, στασιμότητας, αγριότητας και ανύπαρκτης υγιεινής...

Το βιβλίο αυτό είναι μια συλλογή κειμένων, η οποία ένα πράγμα αποσκοπεί να φανερώσει: το μεγαλείο του πανανθρώπινου ελληνικού πολιτισμού και πνεύματος! Μέσα από αναλύσεις και έρευνες διαχρονικού ενδιαφέροντος, ιχνηλατούνται τα ανεξίτηλα σημάδια που άφησε ο ελληνικός Λόγος ως πολύτιμη ιστορική παρακαταθήκη όχι μόνο στους σύγχρονους Έλληνες, αλλά και σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο...

ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΥΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΟΥΣ του 20ού αιώνα (Το Εμβατήριο του Ραντέτσκι, Η κρύπτη των Καπουτσίνων), ο Γιόζεφ Ροτ (1894-1939) έγραψε τις συγκλονιστικές «ανταποκρίσεις» αυτού του βιβλίου στο διάστημα του Μεσοπολέμου...

Το διάστημα μεταξύ του 1856 και του 1919 είναι ίσως η πιο πολυκύμαντη περίοδος της σύγχρονης ιστορίας της μακεδονικής πρωτεύουσας...

Τι θεραπεύει η ιστορία ως επιστήµη και ποια είναι η χρησιµότητά της; Είναι ένα αποθετήριο επεξεργασµένων διδαγµάτων και δοκιµασµένων πρακτικών ή µήπως ένα σύνολο αφηγήσεων που στοχεύουν στην αναπαραγωγή της κοινωνικής ουτοπίας ή της συλλογικής παραµυθίας σε καιρούς κρίσης; Και πώς εργάζονται οι ιστορικοί; Σήµερα που το παρόν απολαµβάνει τη δύναµή του να λογοκρίνει µε βάση τις δικές του αρχές και αντιλήψεις το παρελθόν διαγράφοντας όποια κοµµάτια του δεν εγκρίνει µε απώτερη επιδίωξη να µη γίνεται γνωστό ότι κάποτε υπήρξαν, αξίζει να αναλογιστούµε: Είναι θεµιτό να δηµιουργούµε ένα «νέο» παρελθόν από τη σκοπιά του δικού µας παρόντος και κατ’ επέκταση να πλάθουµε την ταυτότητα του σηµερινού κόσµου µας µε τον τρόπο που µας ικανοποιεί; Σε ποιο βαθµό µπορούµε να ορίζουµε ως αληθινές εκείνες τις εικόνες του παρελθόντος οι οποίες προσαρµόζονται στους δικούς µας τρόπους σκέψης και ταιριάζουν µε την ιστορία που «(δεν) ζήσαµε»; Ή µήπως πρέπει να φοβόµαστε την ιστορία που µας επιβάλλουν οι «νικητές» περισσότερο από εκείνη που µας «προδίδει» ή µας περιφρονεί; Πρόκειται για µερικά από τα καίρια ζητήµατα που επιχειρεί να αναλύσει αυτό το βιβλίο, ταξιδεύοντας την αναγνώστρια και τον αναγνώστη στις εξελικτικές διαδροµές της ιστορικής σκέψης και της ιστοριογραφικής παραγωγής...

Η παρούσα μελέτη αναφέρεται σε δύο αιώνες απολίτιστους γεγονός το οποίο δεν είναι φυσικά ορθό διότι ο πολιτισμός ποτέ δεν αφανίζεται απλά μεταβάλλεται...

Στην ανά χείρας μελέτη παρουσιάζονται και αναλύονται η στάσις των Θεσσαλονικέων, και η επακόλουθη σφαγή τους στον ιππόδρομο της πόλης το 390 μ...

Στις 24 Ιουλίου 1923 υπογράφηκε στη Λωζάννη της Ελβετίας η τελευταία συνθήκη για τον τερματισμό των εχθροπραξιών του Μεγάλου Πολέμου, επισφραγίζοντας τη λήξη μιας ολόκληρης δεκαετίας βίας...

Ανά τους αιώνες ο πόλεμος δεν έπαψε να μετασχηματίζει βίαια την κοινωνική, την πολιτική και τη θρησκευτική ζωή των ανθρώπων...

Η πολεμική παιδεία των αρχαίων Ελλήνων είναι εξίσου εντυπωσιακή με τη λογοτεχνική και καλλιτεχνική τους παιδεία. Στο πλούσια εικονογραφημένο, λεπτομερές και...

-

Πάντα ένα ταξίδι στο παρελθόν είναι συναρπαστικό! Πόσο μάλλον όταν ο Κένταυρος Χείρων με τη Δανάη επισκεφτούν τη Θεσσαλονίκη κατά την ίδρυσή της, γνωρίσουν τους αρχιτέκτονες του Παρθενώνα, δουν τους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες, μάθουν για δυο από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους Αριστοτέλη και Σωκράτη και δουν τη διαπαιδαγώγηση του Μ...

Η Eλληνική Mυθολογία δεν είναι παρά µια τεράστια συλλογή από ιστορίες που περιγράφουν µε γλαφυρό τρόπο τη ζωή και τα κατορθώµατα παντοδύναµων θεών, ατρόµητων ηρώων και φανταστικών πλασµάτων...

Η εταίρα στην αρχαία Ελλάδα ήταν ένας τύπος πόρνης που, εκτός από την παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών, υπηρετούσε ως καλλιτέχνιδα, διασκεδάστρια και συνομιλήτρια...