Μπορούμε να έχουμε έγκυρη γνώση του παρελθόντος αφού αυτό δεν υπάρχει πια; Τι είναι τα γεγονότα και σε τι διαφέρουν από τα συμβάντα; Η ιστοριογραφία ανακαλύπτει τις ιστορίες που διηγείται ή τις φι­λοτεχνεί; Πώς μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στις σκέψεις και στις προθέσεις ιστορικών υποκειμένων; Τι εννοούμε όταν λέμε «θα μας κρίνει η ιστορία»; Μοιάζουν οι ιστορικοί με δικαστές, με ψυχαναλυτές ή με ντετέκτιβ; Μπορεί πεποιθήσεις του παρελθόντος που μας φαίνονται σήμερα παράλογες να ήταν εύ­λογες και ορθολογικές; Πώς να κατανοήσουμε την αντικειμενικότητα στην ιστορία; Ως ουδετερότητα, ως αμεροληψία, ως απόλυτη σύλληψη της πραγματικότητας; Είναι η ουδετερότητα αρετή για τον/την ιστορικό; Είναι η ιστορία επιστήμη ή μία τέχνη που διδάσκει και συγκινεί; Αν η ιστορία δεν επαναλαμβά­νεται όπως λέγεται συχνά, γιατί να τη μελετάμε; Αυτά και άλλα ανάλογα ερωτήματα εξετάζει η φιλοσο­φία της ιστορίας όχι για να δώσει οριστικές απαντήσεις, αλλά για να φέρει στο φως και να διασαφηνίσει μέσα από φιλοσοφική ανάλυση πολλές από τις όψεις αυτών των θεμάτων ώστε να εκτιμήσουμε καλύ­τερα τα ιστοριογραφικά κείμενα, να απολαύσουμε πιο στοχαστικά τις ιστορικές αφηγήσεις και να κατα­νοήσουμε πληρέστερα τις διαμάχες σχετικά με την ιστορία...

Το Μεσολόγγι ως αρχέτυπο θυσίας, ως σύμβολο ελευθερίας, ως εμβληματικός τόπος μνήμης, έχει αποβεί στην κοινή συνείδηση του νέου ελληνισμού αστείρευτη πηγή συγκινήσεων και απαράμιλλο πρότυπο που καθορίζει τα ηθικά μέτρα και τις αξίες της συνύπαρξης και των συλλογικών επιδιώξεων μιας κοινωνίας η οποία επιθυμεί να υπάρχει ως ελεύθερο έθνος...

-

-

Η ιστορία της Σαγιάδας αριθμεί πολλούς αιώνες...

Το βιβλίο που έθεσε τις βάσεις του κινήματος των Ρασταφάρι για πρώτη φορά στα ελληνικά! Στο σαλόνι του θα δει έναν πετεινό να βηματίζει στο φεγγάρι και τις μέλισσες πάνω στα τριαντάφυλλα στην Αφροδίτη...

Στο παρόν κείμενο θα προβούμε σε μία σύντομη παρουσίαση της διαδρομής, σε θεωρία και εφαρμογή, των απόψεων του Αχμέτ Νταβούτογλου, όπως αυτές εμφανίζονται στο έργο του, Stratejik derinlik...

Η «αν­θρω­πι­στι­κή επέμ­βα­ση», η στρα­τι­ω­τι­κή επέμ­βα­ση με στό­χο τη σω­τη­ρία αθώ­ων αν­θρώ­πων σε ξέ­νες χώ­ρες από μα­ζι­κή πα­ρα­βί­α­ση των αν­θρώ­πι­νων δι­και­ω­μά­των, έχει εισέλ­θει στη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση τρο­φο­δο­τώ­ντας οξεί­ες αντι­πα­ρα­θέ­σεις μέ­χρι και σή­με­ρα...

Το έργο του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου «Γεώργιος Καραϊσκάκης» το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Έλλην» το οποίο ίδρυσε και διηύθυνε ο μεγάλος ιστορικός (1858-1860) αποτελεί τεκμήριο και μαρτυρία η οποία μας εισάγει στις συνθήκες της εποχής του Καραϊσκάκη και των γνωστών αγωνιστών-ηρώων της εθνικής παλιγγενεσίας...

Στο βιβλίο, αναλύονται ιδέες για την ελληνικότητα εμβληματικών μορφών (Περικλή Γιαννόπουλου, Ιωνα Δραγούμη, Γ...

Κάτι σαν λογοτεχνικοί «βίοι αγίων»… αγίων μιας πίστης στα συλλογικά ιδανικά της εθνικής κοινότητας…μιας «ηθικής της προσφοράς» που αφήνονται να «παρασυρθούν» από την, απρόσιτη στους πολλούς, ομορφιά της θυσίας και γίνονται ολοκαύτωμα χωρίς καμιά μεμψιμοιρία είτε μνησικακία… άνθρωποι όπως όλοι κατά τα άλλα, «πότε άγγελοι και πότε διάολοι» όπως έλεγε για τον εαυτό του ο Καραϊσκάκης, άνθρωποι ολοζώντανοι και ατελείς και τραγικοί όσο τραγικό είναι πάντα το πλάσμα που αποφασίζει να ξεκολλήσει από το χώμα και να σαλτάρει στον ουρανό… γιατί τέτοιο «σάλτο» ήταν το ’21 και το υπηρέτησαν κάθε λογής «τύποι» που, κι αν πολλοί ξεκίνησαν από «κακή στράτα», στην πορεία μεταμορφώθηκαν, τους ανάπλασε η βαθιά μοίρα της πατρίδας που αξίωνε να τη λυτρώσουν από τα δεινά της… «Βιογραφίες», ας πούμε, σαν ελεγείες είτε σαν δοξαστικά εγκώμια, αλλά σε κάθε περίπτωση σαν συγκλονιστικά ανθρώπινα στιγμιότυπα στις μεγάλες μάχες για την υπεράσπιση του Καλού… γιατί δεν πρέπει να ξεχάσουμε αυτούς που ονειρεύτηκαν και «μαστόρεψαν» τη δική μας ελευθερία… Και επειδή δεν χωράνε όλοι οι Ξεχωριστοί του Αγώνα σε έναν μικρό τόμο, έγινε μια μικρή επιλογή με κριτήρια, βασικά, είτε το «απίθανο» μιας ενέργειας είτε τον άρρητο προσωπικό πόνο ενώ χορεύουν έξαλλα ένα γύρο οι «νόμοι της Ιστορίας»…...

Η εργασία αυτή άρχισε τον Δεκέμβριο 1946, επί υφηγεσίας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών του Σωτηρίου Αγαπητίδη, ο οποίος και μου την ανέθεσε, και συνεχίστηκε επίσης, κυρίως τον Δεκέμβριο 1947, επί καθηγεσίας, επικουρικής τότε, του Ιωάννου Χαραλαμπόπουλου...

Το νερό ως πηγή ζωής είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την κατοίκιση ενός τόπου και είναι χιλιάδες τα τοπωνύμια τα οποία έχουν άμεση συσχέτιση με το νερό και αποτελούν σημείο αναφοράς κυρίως σε τοπικό επίπεδο...

Ο John Pierson, οικονομολόγος στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, μετά από επίμονες προσπάθειες 3 ετών που ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του 1960, κατάφερε με συνοδοιπόρους την αγαπημένη του σύζυγο Sherleigh, τον γιό του John και τον φίλο του Peter, να πετύχει την απόκτηση γης στη Σύρο και να ευτυχήσει με την υλοποίηση του οράματός του...

Ο Καθηγητής φιλοσοφίας – θρησκείας και το νέο επίκαιρο – διαχρονικό, βιβλίο του, για τα 200 χρόνια της ελευθερίας μας...