Ιστορικό μυθιστόρημα

Όταν η ζωή αντιγράφει τον μύθο...

«Πού είναι το λαμπρό φως του Αιγαίου που μου λέγατε, κύριε Μίκλος; Πού είναι οι άνθρωποι που είπατε ότι όλο γελούν; Πού είναι;» «Τους ξέχασε και ο ήλιος, Δεύτερε...

Κυκλάδες, δεύτερο μισό του 19ου αιώνα...

Τι είναι αλήθεια και τι είναι επινόηση όταν η μεγαλύτερη συγγραφέας αστυνομικών ιστοριών εξαφανίζεται; Ποιος ο ρόλος του άπιστου συζύγου της και τι έχει να κρύψει από όσους ερευνούν την υπόθεση της εξαφάνισής της; Τον Δεκέμβριο του 1926 η Άγκαθα Κρίστι εξαφανίζεται...

Η Πηνελόπη τον μισεί, ο Τηλέμαχος θέλει να τον στείλει στον Άδη και ο λαός βαρέθηκε να ακούει τις φαντασιόπληκτες ιστορίες του...

1904-1912...

Ένα ταξίδι… Ένα προσκύνημα στο «Περιβόλι της Παναγιάς»… Ένας απολογισμός σε τόπο άγνωστο, με πρωτόγνωρες και ανεπανάληπτες εμπειρίες ανάμεσα σε πολλά δίπολα: γυναίκα-άνδρας, νιάτα-γηρατειά, θρησκεία-αθεΐα, μοναστήρι-μοναχός, χριστιανισμός-κομμουνισμός...

Ο γέροντας τούς µίλησε µε τη φωνή της Μοίρας...

Μέσα στις σκιές των δασών του Ολύμπου διατηρήθηκαν οι θρύλοι και οι παραδόσεις...

«Αν είχες δει αυτά που έχουν δει τα μάτια μου…»: Αυτή τη φράση θυμάται η Βοντίν να επαναλαμβάνει η μητέρα της που αυτοκτόνησε όταν εκείνη ήταν 10 χρονών...

Ιούνιος του 307 π...

Η γιατρός Πελαγία Αντωνιάδη φτάνει στη σύγχρονη Σμύρνη...

Έξω από το πανδοχείο «Η Βαμμένη Γενειάδα», ξεπεζεύει ο χαριτωμένος Κόμης του Μορέ, και… ­ …εκεί ακριβώς που τελειώνουν Οι Τρεις Σωματοφύλακες, αρχίζει η δική του ιστορία… Οι ίντριγκες της αυλής συνεχίζονται, το ίδιο και τα κατορθώματα του ιδιοφυούς καρδινάλιου Αρμάν Ζαν ντι Πλεσύ, δούκα του Ρισελιέ, με ήρωες τη σκοτεινή Βασίλισσα Άννα, τον μελαγχολικό Βασιλιά Λουδοβίκο 13ο, και τον νέο γοητευτικό μας ήρωα, τον Κόμη του Μορέ με την μυστηριώδη καταγωγή… Ο Κόμης του Μορέ φθάνει στο Παρίσι σε μια στιγμή που στην αυ­λή βρίθουν οι συνωμοσίες εναντίον του Λουδοβίκου, ο οποίος έχει δια­δεχθεί τον δολοφονημένο πατέρα του, τον σοφό βασιλιά Ερρίκο 4ο...

H µοίρα των κατασκόπων όλου του κόσµου είναι να µην τους αναγνωριστεί ποτέ καµιά θυσία, ακόµα και µετά τον θάνατό τους, να µη µνηµονευτούν ούτε από τη χώρα τους και να µείνουν καταδικασµένοι στην αιώνια αφάνεια, παρόλο που προσφέρθηκαν µε αυταπάρνηση και θυσιάστηκαν για ιδέες που κι εκείνοι πίστευαν...

-