Ο ύστερος μοντερνισμός μάς είναι σήμερα τόσο μακρινός όσο ήταν και η αρχαιότητα για την Αναγέννηση....

Η Νίκη Λοϊζίδη υπηρετεί την ιστορία της τέχνης στην Ελλάδα και την Κύπρο για σχεδόν σαράντα χρόνια....

Το βιβλίο περιλαμβάνει έξι αφηγήσεις που αναφέρονται στις γυναίκες ως μούσες και δημιουργούς, στις σχέσεις λόγου και εικόνας και σε σύγχρονες παραστάσεις σωμάτων με μεταλλαγμένη ταυτότητα....

Μια ιδέα που έγινε καμπάνια, μια καμπάνια που έγινε έκθεση, μια έκθεση που έγινε βιβλίο....

Στον τόμο αυτό συγκεντρώνονται 36 ανακοινώσεις που παρουσιάστηκαν στο Ε΄ Συνέδριο Ιστορίας της Τέχνης, με τίτλο "Ζητήματα ιστορίας, μεθοδολογίας, ιστοριογραφίας", το οποίο οργανώθηκε από την Εταιρεία Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης το 2016 και πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη....

...

[....

Ένας ζωγράφος, μία γλύπτρια, ένας ηθοποιός, μία πιανίστα, μία συγγραφέας, ένας χορευτής και ένας φωτογράφος δημιουργούν ο καθένας το δικό του....

...

...

...

The international secondary literature dealing with Greek art of the last two centuries is far from adequate, and the absence of comprehensive studies in the area is compounded by a lack of even the most cursory biographical information about Greek artists....

Τι σημαίνει ένα χρώμα; Τι σημαίνει ένα χρώμα πλάι σε ένα άλλο; Τι σημαίνει ένα χρώμα που λείπει από την εικόνα; Είναι αλήθεια πως τα χρώματα σχετίζονται με τις αξίες της κοινωνίας μας; Και αν ναι, πως συμβαίνει αυτό; Ενώ οι φιλοσοφικές και θεολογικές συζητήσεις για το χρώμα φτάνουν ως τις απαρχές της γραπτής ιστορίας, το αντιμετωπίζουν σε ένα επίπεδο αφαίρεσης που δεν επιτρέπει να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα....

...

Μπορούμε, άραγε, να αποδώσουμε με λέξεις αυτό που αγγίζει την ευαισθησία μας, αυτό που σχετίζεται με το συναίσθημα, αυτό που προκαλεί τον ενθουσιασμό ή την αποδοκιμασία μας, αυτό που μας συγκινεί ή μας αφήνει αδιάφορους; Ερώτημα που φέρνει στο νου και άλλα ερωτήματα: σε ποια ανάγκη ή σε ποιες απαιτήσεις ανταποκρίνεται αυτή η επιθυμία να μεταγράψουμε σε έννοιες αυτό που ανήκει στις τάξεις της διαίσθησης, του φαντασιακού ή της φαντασίωσης; Πρέπει, άραγε, να αποδεχτούμε την ύπαρξη μιας λεκτικής παρόρμησης, η οποία μας ωθεί, κατά κάποιον τρόπο, να εκφράσουμε λεκτικά αυτό που νιώθουμε, έτσι ώστε να μεταβιβάσουμε, για παράδειγμα, αυτή την εμπειρία σε κάποιον άλλο; Η αναγνώριση αυτού που χαρακτηρίζουμε ως ωραίου, τόσο στη φύση όσο και στην τέχνη, μας παροτρύνει, άραγε, να επιζητήσουμε την επιδοκιμασία ή την αποδοκιμασία του άλλου; Μια ιστορία της αισθητικής είναι κατανοητή υπό την προϋπόθεση ότι θα προσδώσει σε αυτόν τον όρο μια διευρυμένη έννοια: δεν θα είναι, συνεπώς, η ιστορία των θεωριών και των αξιωμάτων σχετικά με την τέχνη, το ωραίο ή τα έργα τέχνης, αλλά η ιστορία της ευαισθησίας, του φαντασιακού και ορισμένων δοκιμίων που επεχείρησαν να αναδείξουν την αξία της αισθητήριας, λεγόμενης κατώτερης, γνώσης, ως αντίλογος στο προνόμιο που εκχωρείται στην ορθολογική γνώση, τουλάχιστον στο πλαίσιο του δυτικού πολιτισμού....