«Όταν σκορπούν τα ρέματα» είναι ένα ταξίδι στις πιο μύχιες πτυχές της ψυχής, ένα νήμα που υφαίνει τις στιγμές που μας καθορίζουν...

«Πάμε στο νησί, μόνοι εγώ και συ, θάλασσα και γλαροπούλια, να μας τριγυρνούν και να ξαγρυπνούν, οι έρωτές μας στα πεζούλια»...

Μικροί σαν ήμασταν, θυμάμαι, στη Θυατείρων όπου γεννήθηκα, στο Άλσος της Νέας Σμύρνης, είχα μια φίλη καλή, την Αννούλα, που παίζαμε όλη μέρα μαζί κι όλα τα μοιραζόμασταν...

....