Κοινωνικές επιστήμες - Φιλοσοφία και θεωρία

Στο κέντρο της θεωρητικής έρευνας του Θεόδωρου Γεωργίου βρίσκεται η μετάβαση από την κλασική μεταφυσική στη σύγχρονη επικοινωνιακή φιλοσοφία, μετάβαση που συμπίπτει με τον μετασχηματισμό του ίδιου του σκέπτεσθαι....

Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει ορισμένα από τα σημαντικότερα και γνωστότερα γραπτά του βρετανού κοινωνικού μεταρρυθμιστή και ουτοπικού ρεαλιστή Ρόμπερτ Όουεν (1771-1858)....

-...

-...

Η συγγραφέας αντλεί το υλικό της από ένα βιβλίο που δεν γράφτηκε ποτέ, το "Passagen-Werk" ("Σχέδιο Eργασίας περί Στοών") το ημιτελές μείζον δημιούργημα του Βάλτερ Μπένγιαμιν για τη βιομηχανική κουλτούρα του 19ου αιώνα με τη μορφή που αυτή έλαβε στο Παρίσι και η οποία, με τη σειρά της, διαμόρφωσε την πόλη αυτή....

Ο Υβ Λε Μανάκ έγραψε την "Κρυφή γοητεία του υλισμού" σε μια εποχή (1987) που προσπαθούσε να προχωρήσει την σκέψη του πέρα από την κληρονομιά του μαρξισμού και του κινήματος του Μάη του 68....

Από το Μεσοπόλεμο μέχρι σήμερα, η "κριτική θεωρία" ή "σχολή της Φρανκφούρτης" δεν σταμάτησε να δίνει γόνιμα ερεθίσματα για τη συγκρότηση μιας κοινωνικής θεωρίας, ικανής να δώσει μια αξιόπιστη περιγραφή του δεδομένου και την προοπτική μιας δυνατής απελευθερωτικής αλλαγής του....

Στο τελευταίο του βιβλίο ο Κοσμάς Ψυχοπαίδης επιχειρεί μια κριτική ανασυγκρότηση των κεντρικών προβλημάτων της επιστημολογίας των κοινωνικών επιστημών που στοχεύει στη θεμελίωση μιας κανονιστικής θεωρίας....

-...

Υπεραρκετοί από τους σχετικιστές κριτικούς της ιστορίας, του πολιτισμού και της προόδου μοιάζουν περισσότερο με φοβισμένους πρώην ριζοσπάστες ιδεολόγους που δεν έχουν πλήρως αφομοιώσει τις πρόσφατες αποτυχίες της αριστεράς και του "υπαρκτού σοσιαλισμού", παρά με σοβαρούς κοινωνικούς θεωρητικούς....

-...

-...

Το βιβλίο αυτό είναι μια καυστική κριτική των ορθόδοξων απόψεων και της κυρίαρχης παγκόσμιας πολιτικής και αποδεικνύει πως η νέα τάξη πραγμάτων είναι κάτι παραπάνω από την εμπορευματοποίηση της ίδιας παλιάς αταξίας....

"Ας θυμηθούμε, επιγραμματικά, τι εννοούσε ο Φουκό όταν μιλούσε για τη μοντέρνα αποστολή του φιλοσοφείν: καταγγελία των αθέατων σχέσεων εξουσίας, δημιουργία αντιστάσεων, δυνατότητα να εκφραστούν οι φωνές που καταπνίγονται, παραγωγή αληθινών γνώσεων που να μπορούν να αντιταχθούν στους κυρίαρχους τρόπους διακυβέρνησης, δυνατότητα επινόησης νέων μορφών υποκειμενικότητας, πρόκληση να ενεργοποιήσουμε τις ελευθερίες και τις δυνατότητες δράσης μας, ανάδειξη της ιστορικότητας των συστημάτων γνώσης, κατάδειξη ότι τίποτα δεν είναι μοιραίο, και εντέλει και οπωσδήποτε τη δυνατότητα να αλλάξουμε τη ζωή μας....

Τι σημαίνει γνώση τελικά; Πώς μαθαίνουμε κάτι καινούργιο; Μαθαίνουμε ή (αυτο)διδασκόμαστε; Είναι η προηγούμενη γνώση προϋπόθεση της μάθησης ή η άγνοια; Τι ρόλο παίζει στη διδασκαλία η έκπληξη και το ενδιαφέρον; Πώς πρέπει ένας συγγραφέας να παρουσιάζει τη δουλειά του, ώστε οι αναγνώστες να μπορούν να παρακολουθήσουν την επιχειρηματολογία τους; Τι σημαίνει απλοποίηση ενός επιστημονικού αντικειμένου; Γιατί οι κοινωνικές επιστήμες είναι αντικείμενα αγωγής στο σχολείο; Μαθαίνουμε από την κοινωνική μας ζωή και πώς; Ποια από τις διαθέσιμες θεωρίες των κοινωνικών επιστημών θα έπρεπε να διδάσκεται στο σχολείο; Πώς οργανώνεται μια εισαγωγή στις κοινωνικές επιστήμες; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα στα οποία επιδιώκει να δώσει απάντηση ο παρών τόμος....