Να μιλήσεις για ποίηση είναι ένας τρόπος να αγγίξεις κάτι που δεν υπόκειται στην αφή, αφού μόλις πας να το πιάσεις εκείνο χάνεται ή σκορπίζει....

Μέσα από αυτά τα μελετήματα αυτό προσπαθώ -κι ας μη θεωρηθεί υπερβολή- να διδάξω ευχάριστα· και φυσικά όταν γεμίζουν τα κενά της ψυχής ο άνθρωπος άνω θρώσκει, συνεπώς επιτελεί τον πραγματικό του προορισμό επάνω στη γη, εξανθρωπίζεται....

Ομιλία σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς με θέμα: "Έντουαρντ Σαΐντ: ένας παγκόσμιος διανοούμενος" (αίθουσα εκδηλώσεων ΟΤΟΕ, Οκτώβριος 2003)....

Παρά το γεγονός ότι στα Βαλκάνια υπάρχει μια πλούσια ποιητική παράδοση, αγνοείται σχεδόν στο σύνολό της από τους βαλκανικούς λαούς....

-...

-...

Ιδανικός λογοτεχνικός τόπος τα Χριστούγεννα: εποχή της προσδοκίας και της διάψευσης, της ευφορίας και της μελαγχολίας, της αφθονίας και της στέρησης, της φαντασμαγορίας και της γύμνιας μαζί, καιρός των αναμνήσεων και των αποτιμήσεων, στιγμή κατάνυξης αλλά και πρόκλησης ερεθίζει τα συγγραφικά αντανακλαστικά μέσα στην αντιθετική της πολυμορφία....

Η συλλογή των κειμένων που περιέχονται σε αυτόν τον τόμο έγινε με κριτήριο την ανάδειξη, όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτική, των σημαντικότερων φυσιογνωμιών και των προβληματικών που σημάδεψαν αυτό που θα ονομάζαμε μεταμαρξιστική αισθητική και λογοτεχνική θεωρία στη διάρκεια του εικοστού αιώνα....

Περιέχονται τα κείμενα: - Άννα Βιδάλη, Εισαγωγή - Judith Williamson, "Αποκωδικοποιώντας τη διαφήμιση: τα σημεία απευθύνονται σε κάποιον" - Valerie Walkerdine, "Επαναλαμβάνοντας σκηνές στο βίντεο: οικογένειες, ταινίες, φαντασιώσεις" - Bruno Bettelheim, "Φόβοι σε σχέση με τη φαντασία" - Jacqueline Rose, "Ο Πήτερ Παν και ο Φρόυντ" - Carolyn Steedman, " Άκου πώς τραγουδάει το φυλακισμένο πουλί : το τραγούδι της Άμαρτζιζ" - Άννα Βιδάλη, "....

-...

Όταν ξαναγεννήθηκε ο Σωκράτης στον 20ό αιώνα, δεν πήρε τη μορφή ενός γερασμένου, στρουμπουλού και σοφού άντρα με μακριά γενειάδα, αλλά ήρθε στον κόσμο σαν ένα αδύνατο κοριτσάκι με πεταχτές κατακόκκινες κοτσίδες, σαν Πίπη Φακιδομύτη....

Από τον Όμηρο στον Οβίδιο, από τον "Ορλάνδο" του Αριόστο μέχρι τον "Ροβινσώνα Κρούσο" του Ντιφόου, από την έννοια της πόλης στον Μπαλζάκ ως την έννοια της επανάστασης στον Πάστερνακ, και από τα λεκτικά παιχνίδια του Φλωμπέρ στις φορμαλιστικές ακροβασίες του Κενώ, μια μεγάλη, πολυποίκιλη πινακοθήκη της παγκόσμιας λογοτεχνίας περνάει μπροστά από το κριτικό αλλά και συναισθηματικό μάτι του Ίταλο Καλβίνο....

-...

-...

-...