Ο Βασίλης Παπαγεωργίου, κρατώντας την υφή της γραφής του, τη διαύγεια των ειρμών του, τη στιλπνότητα της γλώσσας του, επανέρχεται αυτή τη φορά με ένα στοχαστικά αποχρωσιακό αστυνομικό μυθιστόρημα, δημιουργώντας μέσα από σασπένς και μυστήριο μια διαφορετική τοπογραφία της Θεσσαλονίκης...

Γνωρίζετε όλα αυτά τα τσιτάτα, «η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας», «δόξα τω Θεώ καλά να πηγαίνουν τα πράγματα», «βάλε τα δυνατά σου»...

Όταν η Μνήμη διαγράφεται, ποιος θυμάται ότι υπήρξε; Σε μια μελλοντική κοινωνία, ο Πυρήνας καταγράφει τα πάντα...

Κάθε πολιτισμός πεθαίνει με έναν ήχο...

Σε έναν κόσμο χωρίς βροχή, χωρίς χώμα, χωρίς μνήμη… ένα παιδί βρίσκει έναν σπόρο...

Κάποιες φορές, οι πιο ενάρετες αποστολές απαιτούν τις πιο ανόσιες πράξεις… Η Ευρώπη βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου...

Το βιβλίο περιλαμβάνει είκοσι δύο διηγήματα και νουβελέτες που ανήκουν στη λογοτεχνία του φανταστικού και όχι μόνον...

Στις 31 Οκτωβρίου 2024, ανήμερα του Χάλογουιν, οι δοξασίες αναφέρουν πως, καταργούνται τα σύνορα ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και των νεκρών και τα σκοτεινά όντα, μπορούν να διασχίσουν τις εικοσιέξι διαστάσεις...

Τι συνιστά, αλήθεια «Τέλεια Κοινωνία» για έναν άνθρωπο και τι για μια Μηχανή; Είμαστε διατεθειμένοι να παραδώσουμε τα ηνία στην Τεχνητή Νοημοσύνη; Πώς θα έμοιαζε, άραγε μια τέτοια Κοινωνία, η οποία θα διοικούνταν από ένα Κεντρικό Συμβούλιο Τεχνητών Οντοτήτων; Τελικά, οι άνθρωποι είμαστε απλώς Ατελείς υπάρξεις, ανίκανοι να διαχειριστούμε μόνοι μας το μέλλον μας και να προοδεύσουμε; Τα παραπάνω ερωτήματα, όσο αυξάνεται η χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης στην καθημερινότητά μας, πλέον δεν ακούγονται ως ερωτήματα που απασχολούν απλώς ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, σαν κι αυτό που κρατάτε στα χέρια σας...

Κύπρος, 28 Απριλίου 2024...

«Η ΜΑΓΕΙΑ ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΗΧΑΝΕΣ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ...

Το νέο μυστήριο με τον Ηρακλή Πουαρό από τη Σόφι Χάνα, συνέχεια του μπεστ σέλερ «Η Άγια Νύχτα του Ηρακλή Πουαρό»...

«ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ...

Αθυρόστομος, νευρικός, με εμπιστοσύνη στο ένστικτό του αλλά και με μεθοδικότητα, γυναικάς και πότης, άνθρωπος με πάθη και πόθους, ξεγλιστράει στις σκιές της μεγαλούπολης, αποφεύγοντας σφαίρες, γροθιές και θανάσιμες παγίδες...

«Σχεδόν εξακόσια χρόνια μετά την εποχή του Μάλορι, αυτές οι ιστορίες δίνουν την αίσθηση πως εξακολουθούν να υπάρχουν σε ένα ένδοξο παρόν, σαν να μπορεί κανείς να ταξιδέψει στην Αυλή του βασιλιά Αρθούρου και να βρεθεί στο Κάμελοτ»...