Σ’ ένα χωριό του Κάμπου της Θεσσαλονίκης τα βράδια οι φτωχοί χωρικοί ακούν το άλογο του Αγίου Δημητρίου να τριγυρίζει στα λασπωμένα δρομάκια...

H έξαψη του 1968 έχει σβήσει προ πολλού και η βαριά ομίχλη του 1970 έχει εγκατασταθεί για τα καλά...

Όσο χαρισµατική δείχνει η νεαρή φιλόλογος Χρύσα Μπέγιου, άλλο τόσο βασανίζεται από µια καλά κρυµµένη ψύχωση...

Η συνοχή µιας οκταµελούς παρέας νέων, µε στενούς γι’ αρκετά χρόνια δεσµούς, δοκιµάζεται από ακραίες συµπεριφορές, εγωισµούς κι αντιζηλίες...

Παραμονές Χριστουγέννων στο γραφικό χιονοσκέπαστο Μέτσοβο και ένας απομονωμένος παραδοσιακός ξενώνας φαντάζει σαν τον ιδανικό γιορτινό προορισμό για τον επιφανή επιχειρηματία Μαρόγλου και τους οικείους του...

Δύο οικο­γέ­νει­ες θα­λασ­σο­δέρ­νο­νται μέ­σα στα αφρι­σμέ­να κύ­μα­τα της Ιστο­ρί­ας, από το 1880 έως το 1923...

Η Ιστορία των συναρπαστικών γεγονότων της εποχής του Βασίλειου Β’ γνωστού και ως βουλγαροκτόνου ζωντανεύουν μέσα από μια νέα σειρά κόμικ των Byzantinetales...

«Αξιοσημείωτο», είπε, «και καθ’ όλα συναρπαστικό...

Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από το να βρούμε τον δολοφόνο...

«Οποιαδήποτε σύμπτωση», μονολόγησε η μις Μαρπλ, «αξίζει πάντα την προσοχή μας...

«Λοιπόν, έχω προσέξει ότι οι καλλιτέχνες και οι συγγραφείς είναι τελείως ανισόρροποι… καμία αίσθηση του μέτρου»...

«Διότι κάπου», μονολόγησε ο Πουαρό, ενδίδοντας σε ένα όργιο ανάκατων μεταφορών, «υπάρχει ένας ψύλλος μέσα στ’ άχυρα, και μες στον άνθρακα παραμονεύει ο θησαυρός και μ’ ένα σμπάρο θα πετύχω δυο τρυγόνια!» Η κυρία ΜακΓκίντι πέθανε – πω πω πω! Πώς πέθανε; Στα γόνατα πεσμένη, όπως κι εγώ...

Μια υπέροχη συλλογή 12 ιστοριών με την υπογραφή της αγαπημένης Agatha Christie, ιδανική για ανάγνωση τις κρύες νύχτες του χειμώνα…

Οι ελέφαντες θυμούνται, όμως εμείς είμαστε ανθρώπινα πλάσματα και ευτυχώς τα ανθρώπινα πλάσματα ξεχνούν...

Ο χρόνος είναι ο καλύτερος δολοφόνος...