Μετά τον «Κήπο με τους Υάκινθους», το δεύτερο βιβλίο της σειράς ταράζει ξανά την ήσυχη ζωή του Ντόβχερστ...

Μέσα στις σκιές των δασών του Ολύμπου διατηρήθηκαν οι θρύλοι και οι παραδόσεις...

Είναι δομημένη στα πρότυπα μιας πολυεθνικής εταιρείας με διαχωρισμένους τομείς και διαφορετικούς υπεύθυνους για κάθε τομέα: πορνεία, ναρκωτικά, εκβιασμοί, δικαστικές αποφάσεις, δολοφονίες...

Μια νεαρή υπάλληλος καφετέριας, η Λυδία Ευαγγελίδου, βρίσκεται άγρια δολοφονημένη στο διαμέρισμά της στο Παγκράτι...

«Αν είχες δει αυτά που έχουν δει τα μάτια μου…»: Αυτή τη φράση θυμάται η Βοντίν να επαναλαμβάνει η μητέρα της που αυτοκτόνησε όταν εκείνη ήταν 10 χρονών...

… Τότε, δύο μεγάλα κλαδιά εκατέρωθεν φάνηκαν να αποτραβιούνται αργά-αργά σαν κουρτίνες θεάτρου, αποκαλύπτοντας τον ωκεανό...

-

Ιούνιος του 307 π...

Η γιατρός Πελαγία Αντωνιάδη φτάνει στη σύγχρονη Σμύρνη...

Σε μια μικρή ειδυλλιακή πόλη της Καλιφόρνιας, όπου η ζωή κυλάει ανέφελα και ήρεμα, εκείνη την Άνοιξη κάτι περίεργο συμβαίνει...

Έξω από το πανδοχείο «Η Βαμμένη Γενειάδα», ξεπεζεύει ο χαριτωμένος Κόμης του Μορέ, και… ­ …εκεί ακριβώς που τελειώνουν Οι Τρεις Σωματοφύλακες, αρχίζει η δική του ιστορία… Οι ίντριγκες της αυλής συνεχίζονται, το ίδιο και τα κατορθώματα του ιδιοφυούς καρδινάλιου Αρμάν Ζαν ντι Πλεσύ, δούκα του Ρισελιέ, με ήρωες τη σκοτεινή Βασίλισσα Άννα, τον μελαγχολικό Βασιλιά Λουδοβίκο 13ο, και τον νέο γοητευτικό μας ήρωα, τον Κόμη του Μορέ με την μυστηριώδη καταγωγή… Ο Κόμης του Μορέ φθάνει στο Παρίσι σε μια στιγμή που στην αυ­λή βρίθουν οι συνωμοσίες εναντίον του Λουδοβίκου, ο οποίος έχει δια­δεχθεί τον δολοφονημένο πατέρα του, τον σοφό βασιλιά Ερρίκο 4ο...

Στη Στούπα της Μεσσηνιακής Μάνης, όπου Το Μυστικό, της Έρικας Αθανασίου, αλλά και Το μυστικό της Λαίδης Ουίντερμιερ, του Ανδρέα Αποστολίδη...

Μπορεί ένα μικρό μηχάνημα γραφείου να αποτελεί ταυτόχρονα το όργανο του εγκλήματος, αλλά και την προκήρυξη που αναλαμβάνει την ευθύνη γι’ αυτό; Το περφορατέρ αναλύεται από τις υπηρεσίες αρμοδίως: Αφού συμβολίζει ότι τα πάντα οδηγούνται μοιραία προς την αρχειοθέτησή τους, κάθε ενέργεια στην οποία χρησιμοποιείται είναι ήδη μια παλιά ιστορία...

H µοίρα των κατασκόπων όλου του κόσµου είναι να µην τους αναγνωριστεί ποτέ καµιά θυσία, ακόµα και µετά τον θάνατό τους, να µη µνηµονευτούν ούτε από τη χώρα τους και να µείνουν καταδικασµένοι στην αιώνια αφάνεια, παρόλο που προσφέρθηκαν µε αυταπάρνηση και θυσιάστηκαν για ιδέες που κι εκείνοι πίστευαν...

Έχει ο Θανασάκης ενοχές; Αυτό το «δύθκολο» παιδί, που είναι ο φόβος και ο τρόμος των καταστηματαρχών, ο σατράπης της παρέας και το μαρτύριο της μαμάς του, νιώθει ποτέ τύψεις για τα βάσανα που μοιράζει απλόχερα στους γύρω του; Και όμως νιώθει...