Η πέμπτη ποιητική συλλογή του Βασίλη Μαρουλά υμνολογεί τον έρωτα και αφορίζει την απάθεια...

Καθημερινώς και αξημέρωτα ζητώ την άδεια από την αγελάδα της έμπνευσης ν’ αρμέξω λέξεις...