Μιχαηλίδης Σταύρος

Ο Σταύρος Μιχαηλίδης θυμάται τον εαυτό του από παιδί να γράφει ποιήματα και τραγούδια. Ποτέ δεν έλεγε όχι στα γράμματα· αντίθετα, τα αγάπησε από την πρώτη στιγμή. Από μικρή ηλικία εντάχθηκε στη χορωδία του σχολείου και ασχολήθηκε με ομαδικά αθλήματα, όπως το μπάσκετ. Μέσα από αυτές τις δραστηριότητες γνώρισε το ομαδικό ταξίδι της μουσικής και του αθλητισμού, μαθαίνοντας να εναρμονίζεται με το ομαδικό πνεύμα, την ανθρώπινη συνεργασία και τη δημιουργία φιλικών σχέσεων. Ο πρώτος του έρωτας ήρθε ήδη από τα χρόνια του Νηπιαγωγείου, μια περίοδο κατά την οποία έμαθε να τραγουδά, να παίζει και να ανακαλύπτει τον κόσμο μέσα από την αθωότητα της παιδικής ηλικίας. Κατά τη φοίτησή του στο Λύκειο αντιμετώπισε ορισμένες δυσκολίες μέχρι να ανακαλύψει τι πραγματικά τον εξέφραζε και του ταίριαζε. Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να διακριθεί λαμβάνοντας τιμητικό βραβείο στην πρακτική γραφείου. Στη συνέχεια υπηρέτησε δύο χρόνια τη στρατιωτική του θητεία, αποκτώντας ειδίκευση στη μαγειρική. Αργότερα ταξίδεψε στην Αγγλία για σπουδές. Από την πρώτη κιόλας στιγμή γνώρισε ανθρώπους, δημιούργησε φιλίες και εντάχθηκε σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον. Παρόλο που οι σπουδές του εξελίσσονταν με επιτυχία, η σκέψη του βρισκόταν πάντοτε στην αγαπημένη του Κύπρο. Εκείνη η περίοδος του έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσει ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων και πολιτισμών, κάτι που θεωρεί πολύτιμο κομμάτι της ζωής του. Οι καθηγητές του υπήρξαν εξαίρετοι και υποστηρικτικοί, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ακαδημαϊκή και προσωπική του εξέλιξη. Απέκτησε το δίπλωμά του και επέστρεψε στην Κύπρο, όπου συνέχισε τις σπουδές του και εντάχθηκε στην αγορά εργασίας. Η αγάπη του για τη γραφή παραμένει μια όμορφη περιπέτεια που απολαμβάνει όποτε μπορεί. Αφουγκράζεται πληροφορίες από καθετί που τον περιβάλλει και προσπαθεί να αναλύει τον κόσμο με γνώμονα το συμφέρον της ανθρωπότητας. Βασική του επιδίωξη είναι να πορεύεται με σεβασμό και ήθος. Οραματίζεται να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια, να παντρευτεί και να αποκτήσει παιδιά. Πιστεύει βαθιά στον υγιή διάλογο ως μέσο επίλυσης κάθε προβλήματος και θεωρεί ότι η επικοινωνία αποτελεί θεμέλιο των ανθρώπινων σχέσεων. Χαίρεται να βλέπει τους ανθρώπους ευτυχισμένους και, σε όσους είναι πληγωμένοι ή δοκιμάζονται από δυσκολίες, εύχεται πάντοτε δύναμη, καλή ανάρρωση και καλύτερες ημέρες. (Πηγή: "Εκδόσεις Φυλάτος", 2026)