Αυτή η ποιητική συλλογή είναι ένας φόρος τιμής σε όσους χάθηκαν άδικα στην τραγωδία των Τεμπών – μία ζωντανή ανάμνηση, που φωτίζει τη δύναμη της αγάπης, της ελπίδας και της αλήθειας...

Στο μυθιστόρημα «Κατάδικος» ο Θεοτόκης περιγράφει το ερωτικό πάθος και τις συνέπειές του, ένα πάθος που τελειώνει ως τραγωδία...

Η Βασιλική και ο Μ...

Η Χορευτρούλα και ο Φασουλέτος είναι τα αγαπημένα παιχνίδια της Ανθούλας και του Πέτρου...

Ένας κύκλος που δεν μπορεί να κυλήσει...

-

Όταν τα σφυριά, τα μαχαίρια, οι μηχανές που θερίζουν, τα εργοστάσια, οι δογματικές εικόνες, τα θεάματα, το κόκκινο χρήμα, το κόκκινο κρέας, ο πολυέλαιος και το λευκό ψωμί χάνουν τα όριά τους, τότε ο άνθρωπος αρχίζει και μετρά όρια έως το εκατό και πάλι από την αρχή, και πάλι και πάλι...

Στο συγκεκριμένο ανθολόγιο, τριάντα τρεις δημιουργοί και μέλη της ομάδας «Ποιητική έλξη» προσεγγίζουν και ακολουθούν τα ποιητικά ίχνη που χάραξαν οι λεγόμενοι «Καταραμένοι Ποιητές» κι ο καθένας με το δικό του προσωπικό ύφος κι απ'' τη δική του οπτική γωνία θέασης, ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του εγχειρήματος κι ευελπιστούν στην επίτευξη του στόχου, που δεν είναι άλλος, παρά να αγκαλιαστεί απ'' το αναγνωστικό κοινό, η κοινή προσπάθεια...

Η επίτομη και χρηστική αυτή ανθολογία επιχειρεί να συνθέσει μια αντιπροσωπευτική εικόνα της ελληνικής ποίησης στη διάρκεια του εικοστού και του εικοστού πρώτου αιώνα...

Πώς διάβαζαν την κρητική λογοτεχνία του 16ου και 17ου αιώνα –κυρίως τον Ερωτόκριτο, τη Βοσκοπούλα, τη Θυσία του Αβραάµ και την Ερωφίλη– οι Έλληνες και οι Ευρωπαίοι λόγιοι, από τον Αδαµάντιο Κοραή έως τον Κωστή Παλαµά και από τον Claude Fauriel έως τον Émile Legrand; Για ποιους λόγους η υβριδική (βενετοκρητική) φυσιογνωµία της αποτέλεσε σηµείο έντονων συζητήσεων και συγκρούσεων; Πώς αντιµετώπισε η ελληνική και ευρωπαϊκή λογιοσύνη την επίµαχη πολιτισµική ταυτότητα τόσο των δηµιουργών όσο και των ίδιων των κειµένων της λεγόµενης Κρητικής Αναγέννησης; Πώς εντάχθηκε η κρητική λογοτεχνία στο υπό διαµόρφωση αφήγηµα της «εθνικής φιλολογίας»; Αν, όπως υποστήριζε ο Άλκης Αγγέλου, «ο Ερωτόκριτος αποτελεί τη λυδία λίθο για τη νεοελληνική πνευµατική ζωή», τότε οι περιπέτειες της πρόσληψής του µπορούν να µας φανερώσουν τόσο τη διαδικασία καθιέρωσης της κρητικής λογοτεχνίας όσο και τους παράγοντες που λειτούργησαν ανασταλτικά για τη µελέτη της στον µακρύ 19ο αιώνα (1790-1915)...

«Έκλεισα τα δώδεκα χρόνια μου τη μέρα που πέθανε ο Μίκης Θεοδωράκης...

Η πιο όμορφη άνοιξη είναι αυτή του νου και της ψυχής μας...

Ο Μιχάλης τα ξέρει τα νερά, όσο κι αν με τα χρόνια η μπούκα είχε αλλάξει...

Μπορεί ο χρόνος να σβήσει τα πάθη ή τα κάνει να καίνε πιο δυνατά; Η Δάφνη και ο Πέτρος, μετά από έναν θυελλώδη χωρισμό και χρόνια σιωπής, συναντιούνται ξανά τυχαία...

Μια μικρή θυσία: «Μάνα, όταν μεγαλώσω, θα γίνω παγωτάρης»! «Να γίνεις, μωρό μου»...