-...

Ανόσια εγκλήματα, φόνοι, στραγγαλισμοί, τέρατα, άνθρωποι που σαπίζουν δίχως να πεθαίνουν, σκοτεινά πηγάδια, μαύρα λουλούδια και απόκρημνα δέντρα· σπυριά σιταριού που έχουν χαραγμένα απάνω τους τα ονόματα των αθώων....

"Ο ήρωας του Εξώστη, για να γλιτώσει, καταφεύγει στην Αφρική....

-...

-...

Τις πιο γεμάτες νύχτες τ Αυγούστου όλο το λευκό της γόνιμης και θηλυκής γης της Νεμέας μαζεύεται και μεταμορφώνεται σε λευκό κυπαρίσσι....

Ένα αναπάντεχο γεγονός ξυπνά στον συγγραφέα αναμνήσεις απο τη στρατιωτική του θητεία....

Σοβιετική Ένωση έτος 1990, «Περεστρόικα» Μερικά στελέχη του Κόμματος μαζί με αξιωματικούς του «Κόκκινου Στρατού» επεξεργάζονται σχέδιο πραξικοπήματος, προβλέποντας το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης....

Το αφήγημα αυτό γράφτηκε με αγάπη και μια ιδιάζουσα, λυτρωτική ευδαιμονία και είναι πέρα για πέρα αληθινό ακόμα και στα περισσότερα πρόσωπα, για να διατηρήσει, την έτσι κι αλλιώς ιδιότητά του, ως ένα στοιχείο ειλικρινούς απεικόνισης, που είτε αφορούν σε πρόσωπα, είτε σε γεγονότα, αλλά κι επισημάνσεις, ώστε να παραμείνει ακέραιο στις μνήμες, όσων μέσα στις σελίδες αυτές παρελαύνουν....

Νοµίζω πως χιλιάδες χρόνια πέρασαν από πάνω µου, αφήνοντας στο διάβα τους µνήµες που έσκαψαν βαθιά την ψυχή και το κορµί µου, στολίζοντάς τα µε απέριττα κοσµήµατα, θέληση, καρτερία, ελπίδα, απέραντη αγάπη για τη ζωή και τις αµέτρητες µυρωδιές που µας περικυκλώνουν....

Το πεζογράφημα "Το αγγελόκρουσμα: Η τελευταία νύχτα του κυρ-Αλέξανδρου" του Θωμά Κοροβίνη είναι μια αυτοαφήγηση που ξεκινάει την επομένη της Πρωτοχρονιάς του 1911, όταν ο κυρ-Αλέξανδρος αρχίζει να εκμετρεί το ζην, παρακολουθεί όλη τη δοκιμασία του χαροπατημένου και κορυφώνεται δύο νύχτες μετά για να καταλήξει στο "θαύμα" του τέλους αυτού του ανεπανάληπτου θνητού, που έχει αυτοσυστηθεί ως "ξένος του κόσμου και της σαρκός", και ο οποίος παραδίνει την ψυχή του και μας αποχαιρετά κλείνοντας με το ίδιο του το χέρι τα μάτια του....

Το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών με το παρελθόν είναι τελικά μάταιο, μπορεί και επικίνδυνο....

Η «Συγχώρεση» είναι ένα αφήγημα για τη βία του κόσμου αλλά, κυρίως, για την καλοσύνη....

Ο ήρωας έχει στο νου του τον χάρτη με τα οπωροφόρα της Αθήνας, τα οποία ταχτικά επισκέπτεται....

Δεν εγνώρισα τους παππούδες μου....